230 DRRDE KLASSE. 



delen zullen mogen strekken. De verklaring echter en uitspraak 

 der vreemde woorden kan ook in eene Europische taal daarbij 

 gevoegd worden. Nu zijn , volgens de verzekering van den Heer 

 voN siEBOLD , in het Handschrift van den Hr. doeff, dat in Japan 

 bewaard wordt, de Japansche woorden slechts met Latijnsche 

 letters geschreven, en niet «literis Japonicis ac Sineusihus qui- 

 bus opus originale scriptum." Geheel iets anders was het opus 

 originale, dat onder medewerking van de Japansche tolken en 

 van den Heer doeff vervaardigd is. Dit is door hen te Jedo in 

 het licht gegeven. De xylographische uitgave van dat Boekwerk 

 is werkelijk een opus arduum et sumtuosum; want het bestaat 

 in 4372 houtsneèbladen ! — Niet vreemd dan, dat het aldus ver- 

 vaardigd Woordenboek te Jedo, onder den titel Jedo-Halma, 

 gedrukt , geprezen wordt » quod arduura et sumtuosum opus viris 

 in Japonia Batavae linguae studiosis magno honori est et ad nostras 

 literas ope Batavae linguae ibi propagaudas mirum quantum con- 

 tulit ," hetgeen ook zeker geen gering bewijs oplevert van den hoogen 

 prijs, op welken die arbeid door de Japannezen zelve werd geschat. 



Maar de Heer v. s. wenscht verder de aandacht te vestigen 

 op al hetgeen te dezen opzigte na 1830 naar Europa is overge- 

 bragl geworden. 



Het vermelde Halma-Woordenhoek werd later naar dat van 

 WEILAND verbeterd , en zoo in dezen verbeterden vorm werd dit 

 door de zorgen van den Hr. cock blomhoff (wiens uitstekende 

 verdiensten in het verrijken van Nederland met eene belangrijke 

 verzameling van Japansche voorwerpen algemeen erkend zijn,) naar 

 Europa vervoerd. Daarin ontbreken echter de letters G, O, S, 

 T, W, X , Y en Z. Dat Woordenboek berust in het Kabinet van 

 Zeldzaamheden te 's Gravenhage. 



Maar wj komen vervolgens tot van overmeer fisscher, en tot het 

 door hem aangeboden , en nu bij het Instituut berustend Woor- 

 denboek. Hierbij zijn enkele onnaauwkeurigheden op te teekenen. 

 Vooreerst wordt het voorgesteld , alsof v. o. f. ex maiiiiscripto 

 Doejjiano dignissima quacque heeft geëxcerpeerd , terwijl het in 

 der tijd voldoende is gebleken, dat het een geheel afschrift was 

 van het Werk des Heeren doeff, en niet slechts een uittreksel. 



