238 VIERDE KIASSE. 



even als de stilstaande, volkomen afgebeeld kreeg. Bij die snel- 

 heid van overbrenging , als van een oogeublik , was het geen won- 

 der, dat men aan portretten dacht , en naauwclijks had men eene 

 proeve daarvan gezien , of velen meenden , dat men de onzekere 

 hand des Kunstenaars niet meer zou Ijehoeven , maar dat men 

 nu , op eene zekere wijs , eene volkomene en onmisbare gelijkenis 

 zou verkrijgen. Het was toch de Natuur zelve, die hier werkte; 

 van haar bekwam men eene werktuigelijke en ware overbren- 

 ging: hoe kon dan de uilkomst falen? En toch schijnt het, dat 

 sommige portretten mislukken. — Men verwondert zich daar- 

 over. — Men moest zich liever verwonderen, dat een enkel gelijken 

 kan : want de portretten , met daguebre's toestel verkregen , kunnen 

 niet juist gelijkend zijn ; maar men wil ze nu eenmaal zoo vinden, 

 omdat men vastelijk gelooft , dat een werktuig niet dwalen kan. 



Het gaat er in zeker opzigt mede als met de Silhouetten , 

 waarmede men vóór 40, 50 jaren veel ophad. Het profil, naar 

 de schaduw met eene vaste hand op den wand getrokken, was 

 volkomen ; met behoorlijke omzigtigheid gedaan , kon dit niet 

 missen, en nu vulde men, in zijne gedachten, oog, neusvleugel, 

 lippen , kaak , en wat dies meer zij , gereedelijk in , en verklaarde 

 het Silhouet des te meer gelijkend , naarmate er meer ontbrak, om 

 de gelijkenis daar te stellen. Even zoo is men gewillig, om de 

 gebreken, van de Daguerrotype-portretten onafsclieidehjk, over 

 het hoofd te zien , die men in eene geschilderde of geteekende 

 afbeelding met reden berispen zou. Maar welke zijn dan die ge- 

 breken bij de Daguerrotypes ? vraagt gij welligt. Ze zijn de volgende: 



Vooreerst geeft het glas, even als elke spiegel, het voorwerp 

 ^erkeerd terug; de reglerzijde wordt in den spiegel do linker, 

 en zoo omgekeerd. Nu is er wel niemand , wiens aangezigt aau 

 beide zijden volkomen gelijk is. Doorgaans is het eene oog 

 grooter of verschillend van vorm met het andere. De neus is 

 bijna allijd naar de eene of andere zijde gebogen, en deszelfs 

 vleugels, evenmin als die der lippen, zijn schier nimmer gelijk: 

 hoe kan nu een portret, waarbij dit alles het tegenovergestelde 

 V3U, het leven is , gelijkend genoemd worden ? 



Maar i^ anderen: het glas, waardoor hel voorwerp op de plaai 



