i 



Over tverkluig. Nabootsingen der Natuur, (Daguerrotype). 241 



hebben, verhoogt ons genot en onze belangstelling bij de beschou- 

 wing van een waarachtig Kunstwerk. 



Of heeft iemand er ooit aan gedacht , bij het zien van een 

 wèlgelijkend portret , dat de voorgestelde persoon , door den muur, 

 waaraan het hing, hem toelachte? Meende immer iemand, dat 

 hij werkelijk op zee zich bevond , bij het aanschouwen van een' 

 storm door bakhoyzen, of een stil water van w. van de velde? 

 Kwam het in hem op, dat hij werkelijk de Natuur vóór zich 

 had, als hij door hobbema of ruysdaal de heerlijkste landsdouwen 

 zag afgemaaid? Immers neen! men weet, dat men zich in eene 

 kamer bevindt, waar al die onderscheidene tafereelen ten toon 

 hangen; men plaatst zich vóór elk derzelve met bewustheid 

 van bedrogen te \\ orden , en verlustigt zich des te meer, naar- 

 male de Kunstenaar ons volkomener den schijn voor het wezen 

 der zaak deed aanschouwen ; ja geniet hoogere zelfvoldoening , 

 dan wanneer men diezelfde tooneelen in de Natuur of door een' 

 spiegel terug gekaatst had gezien. 



Van daar, dat het minder afgewerkte, ja eene schets, den 

 geoefenden beschouwer dikwerf meer genoegen geeft, dan het 

 geheel voltooide; dat hij een ongekleurd, geteekend landschap 

 meermalen verkiest boven een gekleurd: bij het eerste kan zijn 

 geest meer werkzaam zijn, om het ontbrekende zelf aan te vullen, 

 ofschoon het laatste ongetwijfeld meer met de Natuur overeenkomt. 



Of zou iemand meenen, dat een goed gegraveerd portret er 

 bij zou winnen, wanneer het door eene bekwame hand gekleurd 

 werd? dat ecu lieeld hem behagelijkcr zou voorkomen, indien 

 hel naar 't leven beschilderd werd, omdat het dan meer met 

 de Natuur zou overeenkomen dan hel witte marmer? Wie zulks 

 mogt wanen , bezie de schoone Ariadne vaii danneckkr , in bktii- 

 Man's tuin te Frankfort, waaraan men door eene roode gordijn 

 eene meuschclijke kleur wil geven. Het algemeen moge hierin 

 J)eliagen vinden, de gevoelige Kunstkenner laat die gordijn spoedig 

 lerugscliuiven , en nu vertoont het witte marmer hem leven en 

 waarheid ; en hij bewondert den Kunstenaar, die hem de Kleur 

 van het levend nienschiiecld geheel doel vergeten. 



A<lilen wij clc)lial\o al die wcrktuigclijko middelen , om ons 



