246 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



haar wezen te doorgronden en haar beeld ons levendig voor ie 

 stellen; wij verlustigen ons in het gadeslaan van hare heilzame 

 werkingen , en voeden en versterken alzoo het verlangen , om ze 

 volkomen deelachtig ie worden. Gaarne houden wij ons onledig 

 met liet verkondigen van haren lof, en het is ons een genoegen, 

 als wij gelegenheid vinden , onze waardering van haar uit te 

 drukken , en onze gedachten daarover aan bevoegde beoordeelaars 

 mede te deelen. 



Ik heb de waarheid van deze zeer gewone opmerking beves- 

 tigd gevonden, toen ik er meer bepaald aan dacht, om mij tot 

 de tegenwoordige spreekbeurt voor te bereiden; en ik voel mij 

 gedrongen die opmerking vooraf te laten gaan , om de keuze van 

 mijn onderwerp eenigzins te verklaren. Niet door vrije verkie- 

 zing , maar alleen door het besef van zedelijke verpligting ge- 

 roepen , om in deze Vergadering hei woord te voeren, ben ik 

 onwinekcurig geleid tol hel behandelen van eene eigenschap, die 

 ik als een onmisbaar vereischte- in den bcoofenaar van Welen- 

 schappen en Letteren vereer, en in zoo velen rondom mij zie uit- 

 blinken, die ik voor mij zclven zeer begeerlijk acht, doch waarop 

 ik schroom, in den hoogsten zin des woords, aanspraak te maken. 

 Wilt dus, MM. HH.! in de keuze van mijn onderwerp slechts 

 eene bevestiging zien van mijne gemaakte opmerking , en een 

 bewijs, dat ik den tijd zoek te verstaan, waarin wij leven. Die 

 keuze zij voorU slechts een leeken, dal ik deze eigenschap, vooral 

 in onze dagen, op hoogen prijs stel; en wanneer ik het waag 

 iets tot hare aanbeveling te zeggen , zoo zij mijne laai in uw 

 oordeel alleen de uitdrukking van mijne hartelijke l)elangsielling 

 in het bewaren en handhaven van onzen nationalen letterroem, 

 die aan U zoo veilig is toevertrouwd. De eigenschap , welke ik 

 bedoel, heet zelfstandigheid. Ik zal dan spreken over zelfstan- 

 digheid, als een onmisbaar vereischte voor eene geliJtkige beoe- 

 fening van IVetenschappen en Letteren, waartoe ik iu de volgende 

 oogenblikken uwe welwillende opleltcndheid beleefdelijk inroep. 



Het woord zelfstandigheid, schoon niet door oudheid , maar 

 alleen door juiste afleiding en later gebruik in onzo taal gewet- 



