248 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



volgende, alle ])aiiden versmaden, die ons aan anderen liecliien, 

 en ons alzoo van allen en van alles builen ons afscheiden. Zelf- 

 standigheid is veeleer het tegendeel van zulk eene valsche vrij- 

 heid ; het is getron\vlieid aan beginselen , regelen en -wetten , die 

 in den aard der dingen gelegen zijn, en zij tracht juist door 

 het vasthouden daaraan een vast en blijvend karakter aan hare 

 gewrochten te geven. Gelijk de Dichter door den gang , den 

 gloed en de harmonie zijner poëzij , de Kunstenaar door de men- 

 geling van toonen , de schakering van kleuren en de bevallige 

 levendigheid van vormen de beelden uitdrukken , die in hunne 

 ziel zijn opgerezen, zoo geeft de Wijsgeer in den bepaalden loop 

 van zijne bespiegelingen, de Natuurkundige in den aard vaal 

 zijne nasporingen, de Geschiedkenner in zijne beschouwingen van ' 

 de groote gebeurtenissen der wereld , en de Beoefenaar der oudej 

 letteren in zijne behandeling der klassieke schrijvers, den geest t^ 

 kennen, die hem eigen is, en stempelt al wat hij verrigt tot een 

 werk, dat hem toebehoort; maar allen moeten hierbij van een 

 vast beginsel uitgaan, zullen de Averkingen van huu vernuft 

 waarlijk zelfstandig heeten. 



Zoo schijnt dan zelfstandigheid hetzelfde te zijn als hetgeen 

 wij geWoon zijn oorspronkelijkheid te noemen , of die eigenschap, 

 welke haren grond heeft in al dat eigenaardige, hetwelk ons van 

 anderen onderscheidt , aan onze wijze van denken en beschouwen 

 eene eigene kleur geeft , het standpunt liepaalt , van waar wij de 

 dingen bezien, ons de vormen aan de hand geeft, waarin wij 

 onze gedachten klecden , onze verbeelding en ons gevoel leidt 

 en de hoogere 'werking van den geest bestuurt en wijzigt. Dit 

 is echter meer schijn dan waarheid. Zelfstandigheid moge met 

 ■oorspronkelijkheid verwant zijn : zij is geenszins hetzelfde. Deze 

 is eene aangeboreii eigenschap, tot welker verkrijging wij wei- 

 nig of niets kunnen toebrengen: gene is eene deugd, die wij 

 ons zelven kunnen verwerven; het streven naar de eene is ver- 

 dienstelijk: het trachten naar de andere is vruchteloos en leidt 

 wel eens tot dwaze en belagchelijkc overspanning. De oorspron- 

 kelijke beoefenaar van Wetenschappen en Letteren kan , ja moet 

 zelfstandig zijn , en wie zelfstandigheid bezit , is daarbij altoos 



