Over Zelfstandigheid in ff^etenscfiappen en Letteren. 249 



meer of minder oorspronkelijk. De eerste is, tot nadeel der 

 waarheid , -wel eens te veel gelieclit aan hetgeen hem onderscheidt , 

 en behoort -wèl toe te zien , dal zijn werken niet nutteloos of 

 schadelijk worde: de andere bezit eene rijpheid van geest, waarbij 

 hij, door onwankelbare beginselen bestuurd, hel doel van ziju 

 streven op het gebied van Wetenschappen en Letteren, waarheid 

 en schoonheid, steeds nader komt. Doch hoe zul hij dil doel 

 kunnen bereiken , of zelfs leeren kennen , als hij zijne vermogens 

 van geest en hart niet gelijkmatig , en in overeenstemming met 

 elkander, heeft ontwikkeld, als hij niet vrij is van onedele be- 

 doelingen, als het hem niet meer te doen is om waarheid, dan 

 om lof en eer, en bij al zijn pogen zijn persoon niet als op den 

 achtergrond treedt, terwijl de zucht naar waarheid vrij en on- 

 belemmerd werkt , eu zijne krachten rigt en bestuurt ! 



Doch vergunt mij, dat ik, in plaats van deze algemeene ont- 

 trekken , Ier nadere teekening van de genoemde eigenschap , eenige 

 andere hoedanigheden opnoem , waarmede zij tot hare schade wel 

 eens, en niet het minst in onze dagen, verward wordt, en U 

 het verschil aanwijze. Daarom merk ik vooreerst aan, dat de 

 zelfstandigheid, welke ik bedoel, evenmin is onafliankehjUieid 

 i'aii andere/l , als behuejte om zich aan anderen aan te sluiten. 



Geen mensch is in den strikten zin des woords onafhanke- 

 lijk ; niemand van ons kan hel hulpbetoon en de voorlichting van 

 anderen ontberen. Zoo zeer dit geldt \an ons ligchaam , zoo zeer 

 is dit waar ten aanzien van onzen geest. De ontelbare pogingen 

 om aan onze hoogere behoeften te voldoen , hebben liet gebied 

 % au Wetenschappen, Letteren en Kunsten geopend en er de schoon- 

 ste vruchten gekweekt. Hel is een grond , die niet aan één volk, 

 maar aan het menschdom toebehoort, en de schatten, daar op- 

 ge/.amcld, zijn de eigendom van ons ganschc geslacht. Het eeao 

 volk deelt zijne winsten aan het andere mede; de eene eeuw 

 geeft hare vorderingen als een kostelijk erfgoed aan de volgende 

 over, en do eene wetenschap biedl hare hulp aan de overige , ter 

 uitzetting van de grenzen op hel gebied der waarlieid. En zoo weinig 

 wij ons eene weiensch;ip l)uilcn verband met ccuc nndern kunnen 

 vnorsiclleii , zoo weinig kinmcn wij ons eenen Geleerde en Lrt- 



