254 OPENBARE VERGADERING DEK DERDE KLASSE. 



er zich aan hecht — hoe zou dau onbekrompene zucht werken 

 ter ondersteuning van pogingen , om de Wetenschap te doen 

 vooruitgaan! Met wantrouwen bewaakt hij de gouden vruchten 

 vaa kennis, die als in een' anderen tuin der Hesperiden opge- 

 hangen zijn, waarvan de sleutels aau hem zijn toevertrouwd, 

 en hij zoekt den toegang daartoe aan een' ieder te weren, die 

 er de Wetenschap mede verrijken wil, uit vrees, dat de roem 

 zal verloren gaan of gedeeld worden, dien hij alléén er van 

 hoopt in te zamelen. Doch waartoe meer, om te doen zien, dat 

 zulk eene houding met zelfstandigheid niets gemeen heeft ! Neen, 

 de zelfstandige Geleerde is tevens het beeld van nederigheid en 

 goedwilligheid. Hij gevoelt te zeer zijne waarde, dan dat hij 

 dezelve zou bouwen op de verkleining der verdiensten van an- 

 deren ; ja niemand is meer gereed die verdiensten te erkennen. 

 Hij 'handhaaft met bescheidenheid zijn gevoelen , dat hij , na rijp 

 onderzoek en nadenken, gewonnen heeft, zouder zijn oor te slui- 

 ten voor de overtuiging van anderen ; de bewustheid van het 

 eindige en onvolkomene zijner kennis bewaart hem voor den 

 waan van onfeilbaarheid , en weert den toon van stoute beslissing 

 van zijne lippen, hoewel hij op zijn eigen gebied vast staat. An- 

 deren in hunne nasporingen te helpen , is zijn lust en leven ; 

 belangrijke ondernemingen te bevorderen, beschouwt hij als zijne 

 roeping; door zijnen arbeid het werk van anderen aau te vullen en 

 te volmaken is eene dure verpligling voor hem als lid van het 

 groote gemeeuebest der letteren. Zoo staat en handhaaft hij zich, 

 verheven boven vooroordeelen , niet geslingerd door den geest des 

 tijds, en sterk door inwendige kracht; zoo wordt hij een zegen 

 voor Wetenschap en Letteren , omdat hij eenen geest in zich aan- 

 kweekt en van zich doel uiigaau , die op derzclver gewrochten 

 het merk van vastheid en onvergankelijkheid drukt. 



Wanneer het mij heeft mogen gelukken, JVIM. HH.! door hel 

 gezegde het ware van hel vaischc, het blijvende van het voorhij- 

 paandc, en alzoo hel wezen van den schijn af te zonderen, zoo 

 mag ik mij tevens vlcijeii , liet regie begrip van zelfstandigheid 

 oenigzins nader gekomen te zijn. De zaak lipl rchler niei in 



J 



