Over Zelfstandigheid in ffetenschappen en Letteren. 259 



blik, noch van voorbijgaande meeningen en nietige gesclüUen, 

 noch ook van eene verkeerde rigting, door sludie en smaak aan- 

 genomen, nocli ook alleen van den uilwendigen wisselenden 

 vorm, maar die verheven is boven den beperkten kring van 

 het tegenwoordige, omdat zij rust op de onwankelbare beginse- 

 len van hetgeen waar en schoon is. Deze innerlijke waarde is 

 gelegen in rijke, krachtige en bezielde denkbeelden, waarin 

 waarheiden oorspronkelijkheid, gevoel en verbeelding zich niet 

 verloochenen, die blijken met hel onveranderlijk wezen der din- 

 gen overeen te komen en uit de menschelijke natuur geput te 

 zijn, zoo als deze niet in een zeker tijdvak , maar altoos en overal 

 in hare Jilijvende grondtrekken zich vertoont. Deze waarde is 

 het, welke aan de voortbrengselen van Wetenschap en Letter- 

 kunde alleen de onafliankelijkheid bijzet, die ze door den ver- 

 woestenden stroom der eeuwen draagt en tot de verste nakome- 

 lingschap overbrengt. 



Zelfstandigheid alleen kan hier de gevaren afwenden en den 

 gang der beoefening van Wetenschappen en Letteren belioorlijk 

 rigten. De zelfstandige Geleerde en Letterkundige laat zich 

 niet verblinden en bekoren door hetgeen vreemd is en alleen 

 schittert ; hij beproeft alles aan den onbedriegelijkeu toetssteen , 

 dien het wezen der dingen hem aan de hand geeft. Daarom laat 

 hij zich niet zwenken en in zijne vastheid schokken door stelsels, 

 theorieën en meeningen, die aan zijne wijze van denken en ge- 

 voelen even weinig beantwoorden , als zij met de onwankelbare 

 Iwginselen van waarheiden schoonheid overeenkomstig zijn; daar- 

 om versmaadt hij het, bij inwendige ongelijkheid, eene zekere 

 uitwendige gelijkheid ten toon te spreiden, wanneer een groot 

 vernuft voor een' tijdlang een' heerschenden geest en toon op het 

 gebied der Letteren verspreidt , of wanneer ééne natie een zeker 

 meesterscliap daarop verkregen heeft en in welsprekendheid en 

 poezij daar eeaen bepaalden taal- en stijlvorm wil overbrengen, 

 waar eene andere natie evenzeer hare regten doet gelden. Door 

 zulk eene gehechtheid aan hel kenmerkende van zijn wezen, 

 aan het karakter der natie, waartoe hij behoort, en aan den 

 aard en geest der taal, waarvan hij zich i>cdienl, zal het hem 



