hat \i(s\:ct et 2thn af htt totff c %Qt. 113 



ga'kcnelanW Ijtflorie yd fortjente andreas vellejus ferfl 



-Optaget og kf^reuet^ong ^mvié^f)ttU ^xv^é'-'ZoQtfUt 



tiiflTe fim OrnjKviiDio^etJer/ mw fyxw^^d di&umL. i. c. 4s. ada- 



MI BREMENSIS ^tXiVi f^lgentc StnmeVfning : Mharl fim ne. 

 qveo , <iu£lorem noflrum affirmare,fe hisc ex relatu Ep'tfcopi Dani acce- 

 piffe , qvum eonim millum exflet in noflris annalibus vefligiuni, nec 

 apuJ uUktji extermn mmalium atiQorem ita fe rem habuiff'e coviperi- 

 am. Ajjerit REGiNO, AbbasPru?)imJis , convertiff'e qvtdem Imfera- 

 torem Henricum -Regevi Dania ér Abotriuirum , nec qvidqvam addit 

 amplius. At SIGEBERTUS ftibjicit, eui/i vkiff'e Dmws , qvi per pira- 

 ticam Frifones incurfabant, ntqveetiam tributarios fihi flxiffe ,&Chui- 

 ptamRegemeorum bapttzan jeciff'e ; LUITPRANDUS TICINENSIS 

 dicit, Henricum Impcratorem inde niaxtime clartiiffe apudltalos , qvod 

 Dams nulli ante Jubjedos folus ipfe debellarit otqve tributarios fece- 

 rit. Atqvi ego neqve tale unqvavi nomen uUi Regum Dania inditum 

 fuiffe camper i , r.eqve hnperatores Romanos unqvam aDanis indigenis 

 fme maxinm noxa tributumlevaffe cognofco. SED EXISTIÅdO, HOC 

 TOTUM DE hORTMANNIS IN FRESIA RESHJENT/BUS IN- 

 TELLIGI DEBERE i qvus ut Henricus co'érceret ab imurjionibus 

 uhra Albim , cohortem aliqvam limitaneorum niilitum collocavit, 

 Nam longe ante tempora Henrici vallo muniverat liniites regni Go- 

 tricus , qvemadmoditm fipra retulimus ex annnlibiis Caroli M, 



Cg worcé i t)eti Knlie 23erten ctiDogfaa iite n X\M^ nf tJttcvc 

 $(Jre''5:iteI toel fcefienttc thomas bartholinus ^ar faa« 

 Ifteé p«yet og bcfuntet fcennc ©ant^t) rigtig, <it ^an& 



fammc i fine in manufcripto efterlattf Annalibus patrix eccle- 



fiafticis, Cfom jeg Ijar ^ut of en ^mié iffe mtntrc lærte ©on^z 

 ten fortum ^tn) - meritertc ^ongl S^auffc Erats - SKaaté ^evc 



THOMÆ ^ARTHOLINI Difputatz de Dantci Regni nomine § jr.) 



utcn JBftcenfnmg W &lfaltet. C) ^ant bctnaber fig fam* 



(♦) 6»i« ftcnlirt , ba jca elaborevetc Mii, ten lofrte epiflef, fom b« 5et w«nt)t 

 fforePolyhiftor^crr J«ftit2-jKfiai) gramm 5at Inbef mhfm'e i Mifcellancis Lipfienfi. 

 Lus novis Vol. H. P II. a p. 230 - 304. »« famm(3 foc J!i)K< , Jaubc jeg mppf imber* 

 daflet mi«; at paatagcniig b<((c SHrkibc. SOt 5»orItb<« (fulbc jeg brtjle mio (il af f« . 

 te noget til bet, fom henne magelefe Hiftoricu« 5ar (aget unbcr fin lÆibc q3en? 3c9 

 OambefaalcbeSbenSiib, 6a (egffrcubcttc, intet fot mig / fom fnnb« forfifve mig om 

 flffinbeSifalb, enbnt ^anb beciifle mig Itw^xt, ^a jegprivatim confcicvebe meb 

 tamombfiiBf minSKeniBg/ at approbere famntf/ 09/ H jeg in pleno opja:(le ben, «f» 



9> 



