8 OVER DE THEORIE DER 



Deze vergelijking is nog slechts tot één inducerend magneetdeeltje betrek- 

 kelijk; zij kan echter zonder moeite lot een willekeurig aantal magneetdeel- 

 tjes, dat is, tot één of meer inducerende magneten uitgestrekt worden. Men 

 behoeft daartoe die vergelijking slechts op elk der Noord- of Zuid-magneet- 

 deeltjes, in de magneten aanwezig, toe te passen, en de som van de aldus 

 ontstane vergelijkingen te nemen. Bij deze summatie, welke door het teeken 

 S moge aangeduid worden, zijn u, ös en Sin. v constant, en men vindt dus: 



Si)e = U(SS Sin. <J> S. ~f Cos. X (3) 



, Nu is -4" de magnetische, aantrekkende of afstootende, kracht, door fi op 

 den afstand r, dus op de plaats van t)s, uitgeoefend op de eenheid van Noord- 

 magneetstof. Derhalve is '— Cos. / de coniposante van de magnetische kracht 



van u in de rigling der normaal op het vlak van ös en u, en S. -^ Cos. y 



de som der composanten van de krachten van al de aanwezige magneetdeelt- 

 jes in dezelfde rigting. Noemt men dus: 



R de magnetische kracht op de plaats waar zich i)s bevindt, dat is de re- 

 sultante van do krachten, door al de aanwezige magneetdeelljes op de 

 eenheid van Noord-magneetstof in die [ilaats uitgeoefend, 

 i den hoek, dien R maakt met de normaal op het vlak van i)s en u, 

 zoo is 



S —^ Cos. ;ij = R Cos. e. 



Ilel eerste lid van (ö) is de gcheole elektromotorische kracht der inductie 

 van al de aanwezige magneetdeeltjes op het draadelement ös. Drukt men deze 

 kracht uit door i)E, zoo is Söe=(>E, en men heeft 



ÖE = Rui)s Sin. i; Cos. e (4) 



welke vergelijking nu op alle voorkomende gevallen toepasselijk is, hoeda- 

 nig ook het getal en de ligging der inducerende magneten zijn mogen. Die 

 toepassing vereischl alleen, dat men de rigting en sterkte der kracht R in 

 elk punt der omgevende ruimte kenne. 



Om nu verder uit (4) de elektromotorische kracht af te leiden, door de 



