MVGNETISCHE KR.VCIITLIJXEN VAN FAR.VDAY. 15 



Deze waarden in (8) invoegende, vindt men 



,^X P OP 



— — + ■ — + — = o 



welke vergelijking identisch is met (7). 



Wij besluiten liieruit, dat de integraal / (Ppö.r — XpO;') in (C) steeds 



eene functie is der coördinaten x en v, waaruit onmiddelijk volgt dat, welke 

 ook de vorm en lengte des draads zij, de waarde der integraal genomen langs 

 den geheelen omvang des draads = o is, omdat het begin- en eindpunt der 

 integratie dan ineenvallende, de coördinaten x en v aan beide grenzen dezelfde 

 zijn. Derhalve is dan ook volgens (0) de electromotorische kracht der in- 

 ductie voortdurend = o, en er ontstaat geen stroom. Ditzelfde is, volgens 

 ' stelling 1) p. G, door Faradat gevonden. 



Indien slechts een gedeelte des draads bewogen wordt, strekt de integraal 

 in (G) zich ook slechts over dat gedeelte uit. De electromotorische kracht E 

 verkrijgt dan in het algemeen eene eindige waarde, die echter alleen afhangt 

 van de coördinaten van het begin- en eindpunt van dat gedeelte. Nu werd 

 door Faraday deze kracht zelve niet gemeten, maar do uilslag der naald 

 waargenomen, en deze (of juister de Sinus van den halven uitslagshoek) is 

 evenredig aan de hoeveelheid electriciteit, welke gedurende de beweging des 

 draads door den galvanometer vloeit; mits, gelijk bij zijne proeven plaats had, 

 deze beweging veel korter duurt dan de slingertijd der naald. Zij nu S de 

 stroomsterkte, W de weerstand des geheelen draads (daaronder die des gal- 

 vanometerdraads begrepen), dan is volgens de wet van Ohm 



E 

 S = W 



De hoeveelheid electriciteit, in den tijd .U door elke dwarssnede der keten 

 vloeijende, is = Sj<. Dit integrerende van het begin tot het einde der be- 

 weging, verkrijgt men de geheelc hoeveelheid electriciteit, waaraan de uil- 

 slag der naald evenredig is. Zij is dus, indien deze integratie ter onder- 

 scheiding door het teeken - wordt aangeduid: 



V E cf ! 



