DER HORENPlïTExN liU A.^TILOPEi\. O 



staat gevormd te worden, veel minder een afzonderlijk kraakbeen of beenstnkje, 

 dat tot grondslag der toekomstige liorenspil zou moeten dienen. Bij een vol- 

 dragen kalf evenwel zijn reeds twee knobbelige uitwassen onder de losse huid 

 van het voorhoofd te voelen. De huid zelve is dan op het midden dier plek- 

 ken reeds hard en eeltachtig, schoon nog bewegelijk over de onderliggende 

 verhevenheden. Spoedig nomen deze toe in grootte, en geraken op hare opper- 

 vlakte voorzien van de beginselen der horens, die met de voortgroeijende spil- 

 len steeds toenemen in grootte. 



Wij zullen de verdere beschouwing van deze levenswerkzaambeid daarlaten, 

 als volkomen ontwikkeld en keurig uiteengezet door wijlen onzen ambtgenoot 

 Sandifort *. Daar echter uit het nu voorgedragene genoegzaam is komen te 

 blijken, dat de horenpit niet uit een afzonderlijk beenstuk op het voorhoofd 

 wordt aangelegd, maar eene voortzetting of, zoo men wil, uilwas van het been 

 zelf is, blijft nog over te bewijzen, dat dit uitwas oorspronkelijk niet inwen- 

 dig digt is en alzoo niet noodig heeft door opslorping van de binnen bevatte 

 beenstof eenc? holte te vormen ter gemeenschapsoefening met den voorhoofds- 

 boezem j*. Dat bewijs ligt voor de hand. Men beeft slechts hel hoofd van 

 kalven in opvolgende tijden Ie openen, van het oogenblik af, dat de horen- 

 spillen beginnen merkbaar te worden, en zulks bij verkiezing tot den leeftijd 

 van drie a vier maanden te herhalen, om zich te overtuigen, dat van hare 

 eerste wording af die spillen hol zijn en, uitgaande van de voorhoofdsboezems, 

 daarmede onmiddelijk zijn verbonden. Zij zijn alzoo loutere uitbreiding van 

 die boezems, en niets anders. 



Dat de Giraffe, hoewel voorzien van uitgebreide voorhoofdsboezems, geene 

 holle aangroeisels draagt, wordt door den Heer Numaiv in het midden gebragt 

 ten betooge, dat er geen noodwendig verband bestaat tusschen de holte der 

 horenspillen en gezegde boezems. Doch vooreerst hebben deze aangroeisels, 

 nog zeer lang na de geboorte, geen onmiddelijk verband met den schedel, 

 maar worden door een kraakbeenig tusschenvoegsel daarvan ten eenenmale ge- 

 scheiden gehouden, hetwelk als van zelf alle gemeenschap met de voorhoofds- 

 boezems uitsluit, en ten Iweeden hebben die aangroeisels meer den schijn van 

 horens, dan dat zij het werkelijk zijn zouden. De typen van hoornen mogen 



* 1. c. paf;. 7G en volgg. 



T Vergelijk Numan ter aangehaalde plaatse. 



6* 



