4 OVER HET VERSCHIL VAN DE INWENDIGE GESTELDHEID 



zij dra^en^ werkelijke horens zijn liet niel *. liet noodzakelijk verband tus- 

 sclien voorhoofdsboezenis en holle horenspillen wordt derhalve door deze legen- 

 bedeidvingen niel opgeheven. 



Wanneer men eene andere familie van horendragendc dieren, met name der 

 Aulilopcn in oogenschoiiw neemt, vindt men, dat cenige voorzien zijn van 

 vooilioofdsboozenis_, andere deze missen. Hier alzoo doet zich eene geschikte 

 gelegenheid op, tot een vergelijkend onderzoek. Ik heb daarom schedeldeelen 

 met hunne hoornen van meer dan eene soort onderworpen aan eene opzette- 

 lijke bewerking, en waar voorhoofdsboezenis waren, de horens met hunne spil- 

 len naauwkeurig laten doorzagen tot in de boezems; en waar zij niet beston- 

 den, evenzoo door scheiding des zamenhangs, de inwendige gesteldheid der 

 horenpitten getracht te leeren kennen. 



Wat ik bevonden heb, zal de aanschouwing der stukken, die ik hiernevens 

 overleg, duidelijk maken. Het eerste is van den Anlüopo Gnu f, een kolossaal 

 gehoornd dier, voorzien van ruime voorhoofdsboezems en van krachtige hoor- 



* Zou dit niet rccJs zijn opgemerkt door Plinius, Diodorus Sicuius, Albertus JIagnus en 

 anderen, daar zij ten eencnmale zwijgen van liorens bij liet Kamecipaard? Voorbijgezien toch kunnen 

 zij die verlicvenheden niet Lebben ; maar, haar vergelijkende met echte hoornen, iverd vermoedelijk 

 door hen onnoodig geacht als zoodanig melding van dezelve te maken. De vooronderstelling van 

 VosMA^, /' dat het dier, hetwelk men voor het eerst te Rome, onder het Dictatorschap van Ju- 

 " LIDS C.ESAR zag, gelijk mede dat, hetwelk aan den Keizer Fredericus, ten tijde van Albertus 

 « Magnus, toebehoorde, beide hunne hoornen hadden verloren," schijnt mij weinig grond te bezit- 

 ten. Er is toch in de gansche geschiedenis van deze dieren niets te vinden, dat hem tot zulk een 

 vermoeden aanleiding geven kondc. Ik blijf daarom bijzonder hechten aan mijne zoo even geopperde 

 meening, te meer, daar Joxston, ALnuovANDts en Gesnerus hunne afbeeldingen, op het gezigt af. 

 met ware horens laten prijken. De laatstgenoemde evenwel levert eene dubbele figuur, waarvan de 

 tweede is genomen naar de afbeelding van eene Giraffe, die ten jare 15G9 te Neurenberg, als naar 

 een levend voorwerp, te Constantinopel vervaardigd, is in het licht verschenen, en dit in het bij- 

 zonder voorheeft, dat hier de zoogenaamde hoornen meer overeenkomstig de natuur zijn voorgesteld. 



Vergelijk yuluurl'ijke llisloric van licl Kaujische Kamcel-puaril, Camclopardalis of Giraffe genaamd. 

 beschreven en uitgegeven door A. Vosmaer, te Amsterdam, bij de Erven P. Meijer en G. War- 

 XAKs, 17S7. 4'. pag. 16 en volgg. 



Historim Naluralis dn (jiiailruprilihiis lihri, r.itm ueneis figiiris. Joiiannes Jon'STOXUS, Medicina? 

 Dootor concinnavit, Amstelodami MDCLVII, Folio. Tab. XXXIX. 



Ulïssis Aldbovandi Quadrupcdum omnium hisulconim Hisloria. Bononiae, JIDCXXI, Folio. Tab. 

 pag. 931. Lib. I, exarata. 



CoNRADi Gesxeri ' Ilistoriie aniiiudiuin tilirr primus de ijuadrupedihus viviparis. Francofurti 

 CI3I.0CXX, Folio. pag. 147 en U'J. 



t Z. ?1. I, fig. 1, zijnde ter halve grootte voorgesteld. 



