4 OVER DE OORZAKEN DER ZELFONTBRANDING 



verzonden wordt, noch hetgeen schijnbaar alleen tot vervoer op schepen be- 

 stemd is, kan ons bevredigen. Wij moeten al de voor zelfontbranding geschikte 

 stoflcn omvatten, zullen wij niet een hoogst gebrekkig werk leveren, een werk, 

 hetwelk geene waarde bezit, omdat het de gewigligste zelfstandigheden buiten 

 overweging laat. 



Wij vangen alzoo aan met: 



OJJTWIKKELIXa EiV VERKLARING VAN DATGENE, UETWELK MEN, IN ONDERSCOEIDEXE 

 BETEEKENIS, ONDER DEN MAM VAN ZELFONTBRANDING VERSTAAT. 



Een brandbaar ligchaam kan door een brandend ligchaam worden ontstoken 

 en in brand geraken, dat is, in den toestand van zulke scheikundige wisseling 

 komen, dat er warmte en licht ontwikkeld worden. Daar, waar ditzelfde uit- 

 werksel, zonder opzettelijk aangevoerd brandend ligchaam ontstaat, heet zelf- 

 ontbranding te bestaan. 



Het is in dezen zin, dat wij het woord zelfontbranding opvatten; het is 

 uit de toepassing genomen, uit het gewone spraakgebruik afgeleid : men ont- 

 steekt een ligchaam niet, het wordt toch ontstoken; derhalve is het van zelf 

 ontstoken. 



In wetenschappelijken zin is er echter geene zelfontbranding: van zelf ge- 

 schiedt niets; elk ligchaam blijft in den toestand waarin het verkeert, tot dat 

 het er door zekere oorzaken uit gebragt wordt. Die oorzaken behoeven echter 

 bij scheikundige ligchamen, dat is bij enkelvoudige of regelmatig zamenge- 

 stelde, niet altoos van builen te worden aangevoerd; integendeel menige stof 

 bezit in zich zelve het vermogen tot zekere verandering. — Zoo wordt het 

 glasachtig arsenigzuur door den tijd melkachtig, zoo wordt de sticre cVorge 

 met der lijd kristallijn, en zoo in vele andere gevallen, waar uitwendige in- 

 vloeden buiten spel blijven. 



Van eene zoodanige verhooging van temperatuur echter, waarbij eene brand- 

 baar ligchaam tot glimmen of vlammen kan gebragt worden, enkel door oor- 

 zaken in het ligchaam gelegen, is geen enkel voorbeeld in do wetenschap bekend. 



Ware zelfontbranding in wetenschappelijken zin bestaat er dus niet. 



Wij meenen het best te doen, datgene, wat men onder zelfontbranding ver- 

 staat, practisch in drie soorten te splitsen: 



ö. Tot de eerste soort brengen wij de ontbranding, die ontstaat, wanneer 



