o OVER DE OORZAKEN DER ZELFONTBRANDING 



In eigentlijken zin beslaat er geene zelfontbranding, zoo als wij reeds op- 

 merkten; met andere woorden: er is geene stof, die uit en door zich zelve 

 zoodanige scheikundige wisseling kan ondergaan, dat er in haar warmte en 

 licht ontwikkeld kunnen worden. — Altoos zijn het invloeden van buiten, die 

 deze wisseling opwekken, al zij het slechts eenc geringe verhooging van tem- 

 peratuur. 



Bu.skruid kan door verhooging van temperatuur, door oene elektrieke vonk, 

 zoo wel in brand geraken, als door dat het met een brandend ligchaam ge- 

 naderd wordt. Buskruid heeft het vermogen niet om te ontvlammen, ten zij 

 er iets aan gebeure, al is dit ook slechts de warmte, die ontwikkeld wordt 

 door de wrijving van twee ligchamen op elkander, waardoor het buskruid in 

 staat van scheikundige wisseling komt; dan ontbrandt het in zich zelf, be- 

 hoeft het h. v. geene zuurstof der lucht. Van zelf ontbrandt buskruid niet. 



In zich zelve en van zelve te ontbranden moet alzoo wederom wel onder- 

 scheiden worden. 



Phosphorus, eene zeer brandbare zelfstandigheid, geraakt door verwarming 

 veel spoediger in brand dan buskruid, spoediger door wrijving of aanvoering 

 van een brandend ligchaam, maar in zich zelve kan phosphorus niet verbran- 

 den: het behoeft daartoe b. v. zuurstof, op de eene of andere wijze aangevoerd. 



Ter waardering der uitwendige invloeden op de verbranding, is dus het on- 

 derscheid van gewigt tusschen in zich zelve en van zelve te verbranden. 



Er is dan geen ligchaam bekend, hetwelk, zonder dat uitwendige invloeden 

 daarop werken, van zelf in brand kan geraken. Maar er zijn er vele, die dit 

 schijnbaar doen, omdat geringe, soms voorbijgeziene uitwendige invloeden tot 

 de ontbranding voldoende zijn. 



fl. LIGCHAMEN, DIE IN BRAND GERAKEN, ENKEL DOOR AAN DE LUCHT 

 BLOOTGESTELD TE WORDEN. 



Hiertoe behooren: 



«. Ligchamen die zuurstof uit de lucht condenseren en zich daardoor 

 verhitten, zoodat zij ten slotte ontbranden. 



Hier treffen wij vooreerst de klasse der dus genoemde jnjrophorcn aan, vuur- 

 ilragcrs gehceten, omdat zij schijnbaar van zelve beginnen te glimmen. 



Aluin met kool gebrand, is zulk een pyrophoor. Aluin is zwavelzure pot- 

 H?sa en zwavelzure aluinaarde. Wordt die met kool gebrand, dan wordt er 



