VAN STOFFEN, IN SCHEPEN GELADEN. 7 



zwavel-kalium gemaakt, dat met de overtollige kool en de aluinaarde gemengd 

 blijft. In een gesloten vat blijft deze vuurdrager zonder verbranding. Maar 

 stort men hem in de lucht uit, of komt de lucht met hem in aanraking, dan 

 wordt door de poreuse kool onmiddellijk veel zuurstof uit de lucht verdigt. 

 Die zuurstof wordt gevoerd bij het zwavel-potassium, en dit wordt eensklaps 

 geoxydeerd, de zwavel zoo wel als het metaal; er wordt warmte bij ontwik- 

 keld, die warmte doet de kool gloeijen, en alles verbrandt onder glimmen en 

 vonkelen, alles wordt nu door de omringende zuurstof der lucht zooveel mo- 

 gelijk geoxydeerd. 



Hier hebben wij een voorbeeld van zelfontbranding, en toch is het geone 

 ware zelfontbranding, die hier plaats heeft, want zonder toetreding der lucht 

 zou geene ontbranding zijn gevolgd. In waarheid is dus deze verbranding het 

 gevolg van vermenging van twee stoffen, die oorspronkelijk niet bij elkander 

 waren, en in zekeren zin dus gelijkstaande met de ontvlamming van een mengsel 

 van terpentijnolie met rookend salpeterzuur. 



Maar wij onderscheiden de soort van ontbranding, die wij in het voorbeeld 

 van den aluin-pyrophoor hebben aangeduid, ter dezer plaatse, omdat het voor 

 de toepassing van gewigt is. 



Er is dus eene soort van stoffen, die slechts met de lucht in aanraking 

 behoeven te komen, om te ontbranden. 3Ien noemt ze pyrophoren. De ver- 

 branding, alzoo opgewekt, kan aan allerlei zelfstandigheden worden medege- 

 deeld. Zij zijn alzoo zeer te schuwen. 



Onder de pyrophoren behoort vooreerst die van Homberg, bereid door pot- 

 assa-aluin te verhitten met koolpoeder, suiker, meel enz. Voorts wordt er een 

 verkregen door gloeijen van zwavelzure soda, of zwavelzure potassa met kool, 

 ook door sterk gloeijen van koolzure potassa met kool. Men kan zeer ver- 

 schillende mengsels gebruiken, en de ervaring heeft geleerd dat, bij het aan- 

 wezig zijn van een potassa- of sodazout, bij sterk gloeijen vooral, een goode 

 pyrophoor wordt verkregen, hetgeen in sommigen op herleid potassium of 

 natrium wijst, reeds op zich zelf ontbrandbaar in zuurstof, maar hier nog 

 ondersteund door het fijn verdeelde koolpoeder. Een zeer goede pyrophoor 

 bereidt men, wanneer gelijke deelen gebrande aluin, gebrande koolzure potassa 

 en zwartsel, innig zamen gemengd en in een glas in zand geplaatst, sterk 

 gegloeid worden en onmiddelijk daarna de opening van bet glas gesloten wordt. 

 (Mémoires de VAcadémic, 1710 en 1711.) 



Den eersten pyrophoor, door Homberg ontdekt, had hij bereid, door excreta 



