VAN STOFFEN, IN SCHEPEN GELADEN. 



n 



beide gassen vcrdigteii^ vooral het platina; terwijl het ijzer, bij verdigting van 

 zuurstof uit de lucht, als enkel fijn verdeeld ijzer gloeit en geoxydeerd wordt. 



Aan PoGGENDORFF en Magnus (Pog. Ann. Bd. 1 S. '258 en 207, Bd. 5 

 S. 81, Bd. 7 S. 155) zijn wij veel kennis aangaande de pyrophoren ver- 

 schuldigd. Behalven de genoemde metalen, kunnen in fijn verdeelden toestand 

 als pyrophoren optreden: nickel en kobalt, uran en anderen; voorts platina, 

 salammoniak met kurkpoedcr gegloeid, kopergroen met kurkpoeder verhit. Van 

 uran-verbindingen zijn er meerderen, die wanneer zij door hydrogenium ge- 

 desoxydeerd zijn, vuur vatten in de lucht, b. v. uranas plumbi, uranas barytae, 

 vooral uranas lerri, alle door waterstof herleid. (Arfvedsoiv in Pogg. Ann. 

 Bd. 1, S. '258 en 267, 1824.) 



Naar Magnus {Poggciid. Annalen, Bd. o S. 81, 1825.) wordt zuiver ko- 

 baltpoeder, uit het oxydc door hydrogenium bij roodgloeihitte herleid, niet 

 in de lucht onder gloeijen geoxydeerd, wel, wanneer dit poeder aluinaarde in- 

 hield. Hij sloeg eenc oplossmg van kobalt en aluin met koolzure polassa ne- 

 der en herleidde dit hij de roodgloeihitte met hydrogenium. Het overblijvende 

 was pyrophorisch. Voor ijzer en nickel vond hij hetzelfde. 



Maar hij vond, dat deze drie fijn verdeelde metalen, geheel en al zuiver 

 en vrij van aluinaarde, mits onder de roodgloeihitte, insgelijks pyrophorisch 

 zijn. 



Derhalve weerhoudt de aluinaarde de metaaldeeltjes hij de roodgloeihitte, 

 om meer of min zamengesmollon te worden, Avaardoor het vermogen om te 

 ontbranden kan verloren gaan. 



Voor reductie van ijzer-oxydc door hydrogenium tot ijzer, vond Magivus 

 cene temperatuur van kokend kwik* voldoende. 0.\alzuur ijzer-oxyde, zacht 

 verhit, geeft insgelijks een goeden pyrophoor. 



Stkomeyek heeft in Pogg. Ann. Bd. O S. All trachten te beweren, dat 

 de herleiding van ijzer-oxydc niet geheel tot metaal, maar voor een deel tot 

 oxydulc opklimt; maar Magnus heeft dit (1. 1. S. 529.) teregt wederlegd. 



Van die ligchanien zijn er nog vele anderen; de gegeven voorbeelden mo- 

 gen voldoende zijn. 



Eene oplossing van phosphorus in zwavelkoolstof, over een papier uitge- 

 breid en aan de lucht blootgesteld, geraakt in vlam. Dit voorbeeld behoort 

 tot het verschijnsel, ovei'oenkomstig met dat der pyrophoren en der zeer fijn 

 verd(!elde metalen. De phosphorus vloeit fijn verdeeld over het papier; de 

 zwavel-koolstof verdani|)t; zoo lang die verdamping duurt, is er geene ver- 

 ia* 



