o'2 OVER DE OORZAKEN DER ZELFONTBRANDING 



vpi'liooging bij pyrophoren of bij broeijen der organische voorwerpen ontstaan 

 is, ontstaan uit een verschillenden grond, hebben beide reeksen van objec- 

 ten hicht noodig, om voort te branden. Van de pyrophoren behoeft dit niet 

 nader herinnerd te worden. En van het hooi? Wanneer dit op het oogen- 

 l)hk, dat het vlam zou kunnen vatten, van de lucht werd afgesloten, zou de 

 ontvlamming niet ontstaan. 



In de praktijk komen dus beide werkingen in deze twee punten overeen: 

 de pyrophoren ontbranden niet bij afsluiting der lucht; de broeijende orga- 

 nische voorwerpen verkoelen wel bij afsluiting van lucht, maar kunnen alzoo 

 niet ontbranden, want tot dit laatste is eene ruime toetreding van lucht noo- 

 dig. Bij vrije toetreding van lucht ontbranden beide. 



Worden dus de ligchanien van de eerste of van de tweede reeks in goed 

 sluitende vaten verzonden of bewaard, zoo is ontbranding onmogelijk, indien 

 die vaten gecne lucht doorlaten. 



Maai' in de praktijk verschillen zij wederom hierin, dat de meeste der ge- 

 noemde pyrophoren in klein bestek kunnen geborgen worden, terwijl bij 

 broeijende organische voorwerpen de hoeveelheden, die broeijen, in den regel 

 zoo groot zijn, dat er aan eene opsluiting, b. v. in ijzeren vaten, niet te den- 

 ken valt. 



"Opzettelijk hebben wij ons in deze rubriek tot nu toe alleen bepaald bij 

 broeijend hooi, omdat dit verschijnsel algemeen bekend is. liet zamengepcrste 

 hooi, hetwelk ter voedering van beesten soms op schepen wordt medegenomen, 

 is aan dezelfde broeijing onderworpen als het hooi in de hooibergen, en 

 wordt het met ijzeren banden, zoo als men doet, bijeen gehouden, dan is 

 dit, versch en vochtig zamengeperst, als een der gevaarlijkste voorwerpen in 

 schepen te beschouwen. Door het te doen droogen vóór de zamenpersing, en 

 door een weinig ouder hooi te nemen, wordt het bezwaar geheel voorkomen. 

 Maar wie waarborgt voor de goede uitvoering van beide? 



Volmaakt hetzelfde bezwaar, dat wij van het hooi kennen, leveren nu alle meer 

 of min gedroogde, maar overigens versche planten op. En ziedaar eene reeks 

 van gevaarvolle stollen aangegeven, wier zelfontbranding volkomen op dezelfde 

 wijze ontstaat en voortgaat als bij het hooi. Zij, die bijzonder vochtig zijn 

 geven wel hitte, maar de vochtigheid der voorwerpen belet de ontvlamming. 

 Daartoe behooren geheel versche plantendeclen, op hoopen gelegd, b. v. tabak 

 en vele anderen, die daardoor dan ook spoedig bederven. Een welbekend 

 voorbeeld is de paardenmest, die op hoopen zoo veel warmte ontAvikkelt, dat 



