VAN STOFFEN, IN SCHEPEN GELADEN «"'O 



zijn, dat in de gevallen van zelfontbranding van goed ingepakte, in balen 

 aanwezige iniwe garens, linnen, katoenen, wollen voorwerpen, zeer zelden 

 liet gevreesde verschijnsel aan oxydatie eener vette olie mag worden toege- 

 schreven, dat zij meestal door broeijing tot zelfontbranding komen, en dat 

 hetgeen men meestal aan oxydatie toegeschreven heeft, omgekeerd zeer zelden 

 daaraan moet worden toegekend. 



De gronden voor dit oordeel zijn: de meestal veel te geringe hoeveelheid 

 vet, om daaruit bij opslorping van zuurstof uit de lucht, die warmteontwik- 

 keling af te leiden; de gelegenheid, welke veelal dit vet vóór de inpakking 

 gehad heeft, om zuurstof op te nemen; de ongunstige omstandigheden ter 

 opneming van die zuurstof, wanneer die voorwerpen in halen gepakt zijn, 

 terwijl door ruimere blootstelling aan de lucht juist die voorwerpen gewoon 

 zijn te ontvlammen, welke dit door oxydatie doen; de gunstige omstandig- 

 heden in die balen, om juist broeijing voort te brengen. 



Deze en andere gronden doen ons overhellen tot de meening, dat de al of 

 niet geweven ruwe stolTen, meestal ter dezer plaatste moeten opgenomen 

 worden, dat is onder de door broeijing tot zelfontvlamming komende en niet 

 onder de door opslorping van zuurstof daartoe gerakende. 



Gelukkig is het voor het practische resultaat bijna onverschillig. In beide 

 gevallen toch sluite men van die voorwerpen in metalen vaten op, wat mo-. 

 gelijk is; in beide gevallen stelle men ze vóór de verpakking aan de lucht 

 bloot en ontneme er de verschheid aan ; in beide gevallen zullen zij gedroogd 

 ingepakt worden; in beide gevallen plaatse men ze daar in het schip, waar 

 zij kunnen bewaakt, bij onheil gebluscht, of verwijderd worden. 



Een verschil is er echter, dat beide klassen van ligchamen opleveren, en 

 wel een verschil van groot gewigt, namelijk: de door «pslorping van zuur- 

 stof zelfontbrandende worden door vochtigheid daarin tegen gestreefd, terwijl 

 de door broeijing zelfontbrandende juist daardoor worden bevorderd, om hel 

 onheil te doen ontstaan. 



Dit verschil is in de praktijk van groot gewigt. De eerste worden door 

 een lek niet geschaad; de laatsten kunnen daardoor aan het broeijen geraken 

 en later vlam vatten, altoos in het geval, dat zij daartoe nog genoeg voor 

 scheikundige omzetting vatbare slolfen in zich hebben terug gehouden, wat 

 bij de bewerkte voorwerpen hoogst zelden het geval is. 



Het zijn dan ook de nme stoffen vooral, die men in dit opzigt vreest. 



Wat hiervan zij : het is onmogelijk om, zonder overdrevene kosten en 



