Ü BESCHRIJVING VAN GEBREKKIGEN HERSEN- EN SCHEDEL-VORM. 



tegen wordt gaaf genoemd. Hij wist ter naauwernood twee personen van elkan- 

 der te onderscheiden^ en leerde nooit eenig ander woord dan aiiju uitspreken. 

 Hij was vroeger zeer verwaarloosd geworden, en had in zoo verre eenig nut 

 getrokken van de verpleging op den Ahendberg, dat hij begonnen was den 

 zin van cenigc woorden te vatten. Doctor Guggenb'dhl beschouwt dezen vorm 

 als zeldzaam, en hecht vooral aan de platte gesteldheid van het achterhoofd, 

 welke hij als diervorm {ThicrhilduiKj) voor hoogst nadeelig houdt. 



Bij de uitwendige beschouwing bleek mij, dat de vorm van het hoofd hoogst 

 zonderling is. Zijne hoogte, de korte afstand lusschen voorhoofd en achter- 

 hoofd, het platte geheel wegvallende achterhoofd, en het smalle, in het midden 

 rugvormig verheven voorhoofd geven er een vreemdsoortig uitzigt aan. 



Dat in zoo enge bewaarplaats geene natuurlijk ontwikkelde hersenen kunnen 

 besloten zijn laat zich reeds te voren bepalen, en wordt door de waarneming 

 bevestigd. Ter betere vergelijking heb ik bij elkander gesteld de afbeeldin- 

 gen der hersenen van den gezegden knaap en die der hersenen van een na- 

 tuurlijk gesteld meisje van denzelfden leeftijd. Meer afdoende ware de verge- 

 lijking geweest met de welgevormde hersenen van eenen knaap van denzelfden 

 leeftijd; maar er bleef mij te dien opzigte geene vi'ije keuze ovei'. Overigens 

 is in die levensjaren het sexueel verschil zoo gering, dat bet wel niet in re- 

 kening behoeft gebragt te worden. 



Ik vang met de vergelijking aan der beide grondvlakten in Fig. \ en Fi(j. '2. 

 Opmerkelijk is in F'uj. 1 de kortheid dor halfronden van do groote hersenen, 

 waardoor de voorkwabben betrekkelijk te groot schijnen, hoewel zij in vol- 

 strekten zin gebrekkig ontwikkeld zijn, gelijk uit haren driehoekigen vorm 

 en asymmetrie is af te leiden. Merkwaardig zijn daarbij het gering aantal 

 kronkels, hunne kortheid en onvolledigheid, de mindere diepte der sleuven en 

 de tengerheid der reukzeniHven. Geen minder verschil is in de middelste 

 hersenkwabben zigtbaar, die ten cencnmale de welving naar voren missen, 

 waardoor zij in welgevormde hersenen de groeve van Sylvius overvleugelen. 

 Ook in haar is dezelfde gebrekkige verhouding der hersenkronkels op te mer- 

 ken. Tegenover al deze bewijzen van gebrekkige ontwikkeling in de half- 

 ronden der groote hersenen, staat de groote omvang der kleine her.senen, na- 

 genoeg gelijk aan dien in de welgevormde her-sencn {Füj. 2). Daarbij komt 

 eene zeer duidelijke asymmetrie, waai-door de regterhelft van de groote en de 

 linkerhelft der kleine, het verre van die der tegenovergestelde zijde winnen. 

 Ook leeken ik de smalheid op van de brug van Varolius, 'waardoor de zoo- 



