4 BESCHRIJVING VAN GEBREKKIGEN IIERSEN- EN SCHEDEL-VORM. 



on alzoo over het geheel scheef; dit geldt zelfs van de onderkaak, en opmer- 

 kelijk vooral wordt dit verschil, zoo men den schedel, aan de ondervlakte, bij 

 de achterste neusgaten beziet. Hier toch staan het* scheeve verhemeltc met 

 het schuins gerigt middelscliot der neusholte in het kruis, tegenover het 

 scheef gorigte groot-achterhoofdsgat, zoodanig, dat de bovenkaak, het verhe- 

 nielte en de helft der onderkaak het regts, en de helft van het groot-ach- 

 tcrhoofdsgat met de achter- en ondervlakte van het achterhoofdsbeen het links 

 in uitgebreidheid winnen. Met de sterkere ontwikkeling der linkerhelft van 

 de onderkaak is onbetwistbaar in verband de meerdere omvang van het linker 

 eirond gat van liet wiggebecn. Opmerkelijk is, in verhouding tot den overi- 

 gens zoo kleinen schedel, de groote omvang van het groot-achterhoofdsgat, 

 welke met de dikte van het verlengd merg zamenstemt. 



De dikte der schedclbeenderen is links zwaarder dan regts (Fig- 8). Aan 

 het voorhoofdsbeen zijn opmerkelijk het gemis van welving, do ter. naauwernood 

 zigtbare voorhoofdsknobbels en de scherpe rug in het midden. De wandbeen- 

 deren zijn sterk in de hoogte, gebrekkig in de lengte ontwikkeld. In het 

 linker wandbeen is naast den pijlnaad en vlak bij den kroonnaad ecne door- 

 schijnende en met eene duidelijke verhevenheid uitpuilende plek, waaruit het 

 di|)loe ten eenenmalc* verdwenen is, en do beide beenplaten met aanmerke- 

 lijke verdunning, vlak tegen elkander aanliggen. (Fiy. O, 7, a). Aan het acli- 

 terhoofdsbeen vallen de scheeve stand en de afplatting op te merken. 



-Van de binncnvlakte der scliedelbeenderen teeken ik eene zeer onregelma- 

 tige verhouding en een bijna volslagen gemis op van vingervormige indruk- 

 ken en van hersenheuvcls, als ook de op dien leeftijd ongewone en tevens 

 zeer merkwaardige, bijna volledige ineensmelting dor naden aan de binnen- 

 vlakte van den schedel. De grenzen zijn derhalve reeds gesteld aan den ver- 

 deren groei van het bekkeneel, en was de knaap blijven voortleven, diui had 

 hij ook, bij voortgaanden wasdom des ligcbaams, dit zonderling kleine hoofd 

 behouden. De onmogelijkheid van uitbreiding des schedels heeft vermoedelijk, 

 bij het bestaan van waterzucht der hersenholligheden, de doorschijnende plek 

 van het wandbeen, ten gevolge van interslitielo absorbtie, door drukking doen 

 geboren worden. Dergelijke verdunde plekken beginnen zich ook aan het voor- 

 hoofdsbeen en aan het wandbeen te vormen. Voor de boezems van het harde 

 hersenvlies zijn de indrukken smal en weinig scherp afgeteekcnd. De eem'ge 

 eenigzins duidelijke is de S-vormige in het slaapbeen. De o[)eningen voor 

 de vusa emissariu zijn, met uitzondering der beide tepelgateii, zeer gering; de 



