BESCHRIJVING VAN GEBREKKIGER HERSEN- EN SCHEDEL VORM. I I 



tegen^ en liet ook voor het grootste deel aan de uitgezette Iiersenhoiiiglieid 

 een vrij dikken wand over, in plaats van het dunne mergvlies, dat in wa- 

 terhoofden gewoonlijk zijne plaats vervangt en dat hier slechts op eene enkele 

 plek voorkomt. 



Zoo ik nu de door mij gegeven beschrijving en al de gevolgtrekkingen 

 welke ik daaruit afleidde, toetse aan hetgeen door anderen omtrent creti- 

 nisme is medegedeeld, kom ik tot de overtuiging, dat niets mij behoeft 

 Ie beletten, om het door mij ontlede hoofd te beschouwen, als behoorcnde 

 aan een Cretin. Ik vind, wel is Avaar, bij geen der door mij geraadpleegde 

 schrijvers den door mij beschreven vorm volkomen terug; maar ik ont- 

 moet ook daarin bij hen eene zoo groote verscheidenheid, dat ik meen mij 

 daardoor genoegzaam geregtigd te gevoelen tot de stelling, dat er geen 

 eigen schedelvorm voor het cretinisme bestaat. Ik verheug mij daaromtrent 

 overeenstemming te ontmoeten bij schrijvers, die meer dan ik bevoegd zijn, 

 om de zaak door eigen ondervinding te beoordeelen. Maffei zegt dat het 

 cretinisme nimmer bij de geboorte herkenbaar is, maar eerst vijf of acht 

 maanden daarna zich begint te openbaren. Er is dus bij het pasgeboren 

 kind, in den vorm des schedels niets, dat den toekomstigen Cretin van oen 

 welgevormd kind onderscheidt. Later ontwikkelt zich het crotinisme, onder 

 eenen zamenloop van verschijnsels, waaronder de onvolkomenheid der geest- 

 vermogens behoort. Van daar dan ook dat er een kleine en een groote, 

 een van boven uitpuilende en een van boven platgedrukte schedel bij kan 

 voorkomen; ja zelfs dat, gelijk IMaffei daarvan een merkwaardig voorbeeld 

 gaf, het hoofd somtijds eenen geheel normalen vorm kan hebben. Het alge- 

 meen kenmerk, vroeger door AcKERMAWiv voorgedragen, dat al de schedels 

 van Cretins eenen indruk zouden hebben aan hunne grondvlakte, in deii om- 

 trek van het groote achterhoofdsgat, blijkt, volgens het getuigenis van allen, 

 eene onjuiste opvatting te zijn, doordien hij rachitische osteoporose met cre- 

 tinismo verwarde. Zij toch kan het cretinismc vergezellen, maar behoeft er 

 niet altijd bij voor te komen. Even zoo is het met de algemeene en jilaat- 

 selijke hyperostose gelegen, waarvan Staul in den schedel van (a'etins voor- 

 beelden opgeeft. Deze is, in weerwil van hetgeen Maffei daartegen aanvoert, 

 even zoo wisselvallig als zoo vele andere bijzonderheden bij Cretins voorko- 

 mende, gelijk uit de opgave bij Staul van verdunde hekkeneels-becndcrcn 

 blijkt. 



Kleinheid der bewaarplaats van de hersenen zal intusschen, uit den aard 



2&* 



