( 4 ) 



ilaïnc. Den asften April 1825 begoot ik ccnig rood 

 en eenig geel kopervijlfel met ccnige droppels élaïncy 

 en dekte dezelve met glas tegen het (lof. Den sden 

 Mei 1825, had de gele élaïne het metaal zeer fterk en 

 de witte hetzelve minder flerk geoxijdeerd. 



Den 22ften September 1825 plaatfte ik eene geringe 

 hoeveelheid rood kopervijlfel in vcrfcheidene horologie- 

 glazen, en begoot fommige derzelven met élatne, en 

 andere met twee foonen van olie, die ik voor zeer 

 goed, van de horologiemakcrs bundten en knebel 

 had ontvangen , en dekte de olie en élnïne tegen het 

 (lof met glazen klokjes. 



Den volgenden dag vertoonde het kopervijlfel in de bei- 

 de glazen, welke met olie begoten waren, reeds eene 

 groene kleur. 



Den sden October, dus dertien dagen nadat de 

 élaïne met het koper in aanraking was geweest, begon 

 dezelve groen te worden. Sedert is al het kopervijlfel 

 en de élaïne tot eene (lijve , vernisachtige , groene masüi 

 geworden, en de élaïne heeft alle vloeibaarheid ver- 

 loren. 



Ik maakte gebruik van de koude, die in de maand 

 Januarij laatstleden gchecrscht heeft, om de élaïne, wel- 

 ke ik het laatst ontvangen had , op nieuw te beproeven. 

 ■In een vertrek , waarin niet gedookt werd , plaatfbe ik 

 deze élaïne en ook twee verfchillende foorten van horo- 

 logiemakersolie. De thermometer daalde in dat vertrek 

 tot op 27° F. De olie, in een der (leschjes, werd 

 wat wolkachtig, doch bleef vloeibaar; in het andere 

 flcschje was de olie geheel zonder witte vlokken. Maai- 

 de élaïne, in al de llcschjcs , llolde geheel tot eenen 



wit- 



