men , in die allen even zeer bedreven te zijn ? Niet 

 minder moeijclijk is liec, altoos een genoegzaam 

 aantal afwisfelendc bijdragen of belangrijke bcrig- 

 ten bijeen te brengen, zonder in de fout te ver- 

 vallen van vreemde journalen , fomtijds zonder oor- 

 deel , af te fchrijven , en aan de lezers datgene op 

 nieuw in hunne eigene taal aan te bieden, wat zij 

 reeds vóór maanden in buitcnlandfchc tijdfchriftcn 

 vonden. Wanneer men zich in het beoordcelcn 

 van inlandfche werken over de Natuurkunde en 

 aanverwante wetenfchappen wil inlaten, nemen de 

 zwarigheden in eene geometrifche progresfic toe. 

 In ons klein land, waarin het gering getal beoe- 

 fenaars der Wetenfchappen, perfoonlijk met elkan- 

 der bekend zijn , wordt het moeijelijk elkanders 

 werk naar billijkheid te waarderen. Al fpoedig ont- 

 aarden zulke beoordeelingen, die alleen de voor- 

 gedragene zaken moesten gelden, in hatelijke per- 

 fonaliteiten, of worden caftts pro amicis. Wil 

 men die uiterllen vermijden , en niemand iets on- 

 aangenaams zeggen, niet elk op eenen goeden voet, 

 en tusfchen alle partijen onzijdig blijven, dan is 

 het noodzakelijk gevolg van zulk een ftelfel, dat 

 er zich door het gcheele gefchrift een toon van 

 zoctfappige eenzelvigheid verfpreidt, die kundige 

 lezers walgelijk voorkomt. Lof en blaam , indien 

 het laatftc immer te pasfe komt, wordt veelal af- 

 gemeten naar de vermaardheid, welke de fchrijver 



reeds 



