( 51 ) 



Welke hij zag, dat dan eens onbehaard, dari eens bé^ 

 haard waren, en vond uit dit gezigtspunt, twee geheel 

 nieuwe verdeelingen , veel natuurlijker, dan die van 

 LINNADUS. Deze nieuwe grondflag der verdeelingen is 

 over het algemeen vrij fiandvastig, en blijft dezelfde j 

 te midden der tallooze afwijkingen van den bladvorm in 

 de onderfcheidene foorten. Het was om deze reden , dat 

 DECANDOLLE die verdeeling aannam , en dat zij aan- 

 genomen is, en fteeds aangenomen zal worden door een 

 ieder, die op de vrouwelijke bloemkatjes de fplitfing 

 der foorten van dit geflacht bouwt. Men kan ' echter 

 niet ontveinzen, dat ook dit kenmerk de groepen, ons 

 door de Natuur zelve als aangewezen , eenigermate 

 fchendt , en dat het zelfs wankelt in fommige foorten , 

 die zonder dit hulpmiddel naauwelijks kunnen wordert 

 uit elkander gehouden. Dit is het geval met Salix ni- 

 gricans, eene verfcheidenheid van S. phylicifolia , welke 

 laatfte zij zoo nabij komt, dat zij zonder behulp der 

 zaaddoozen van deze niet kan worden afgefcheiden. Üé 

 S.phylicifolia zelve is ten naauwfte vermaagfchapt aan iJi 

 yerftfoUa en aan vS". capraea, van welke zij echter ver-- 

 vvijderd is in de rangfchikkingen , die op het behaardö 

 der zaaddoozen (leunen. Hetzelfde heeft plaats met Si 

 incana, ten opzigte van S. viminalis en S. candidd ; 

 terwijl eindelijk het ongenoegzame van flechts tviee ver- 

 deelingcn in een zoo talrijk gedacht te hebben, eené 

 andere moeijelijkheid daarftelt. Dit inziende, hebben 

 ïiÉRAT > LINK en spRENGEL de rangfchikking van ck- 

 CANDOLLE , mct die van linnaeus vereenigd , po- 

 gen te gebruiken. 

 Seringe , die de Wilgfoortcn met bijzondere opïet- 

 D 2 tend-- 



