( 64 ) 



lijks een uur breedte heeft , doorgegaan is , ziet ttiert 

 eene geheel andere landftreek, uit moerasfen en heide- 

 grond beftaande , wier bodem zoo fchraal is , dat do 

 grond, die niet zeer digt bij de dorpen ligt, gedurende 

 vijftien of twintig jaren, bij gebrcli van genoegzame 

 mestftoITen , onbebouwd blijft. De bcvolliing van die 

 ftreken is gering en de dorpen verre van elkander ver- 

 wijderd, waardoor zelfs de in de nabijheid derzelve 

 gelegen landen weinig opbrengen. 



. Het zijn deze woeste gronden , welke men hier noemt 

 terres fartables , en van welke men gewoonlijk , na eene 

 rust van vijftien tot twintig jaren, de zoden aflleekt, 

 verbrandt en met deze asch den grond bemest. In het 

 v'^erfle jaar brengen zij dan rogge op, in het tweede jaar 

 aardappelen en in het derde boekweit, doch na deze 

 driejarige bebouwing blijven de landen vt^eder onbebouwd 

 liggen , om de zode te doen aangroeijen en in dien tus- 

 fchentijd tot eene geringe weide voor het vee te dienen. 

 Tot een niet minder merkwaardig voorbeeld , mogen 

 ons de oevers van de Sure verftrekken, welke ik reeds ^ 

 gedurende vele jaren, bezocht heb. Het dorp Erpel- 

 dange, op een uur afftands van Diekirch en zes uren 

 van Luxemburg gelegen, fchijnt weder het grenspunt 

 tusfchen het goede land en de ^r dennes daar te (lellen. 

 Want in de dalen der beneden Sure (Ia basfe Sure) , 

 welke zich van Ettelbruck tot aati WasferbilUg uit- 

 flrekt, alwaar de rivier zich in de il/b^zis/ uitftort, is 

 de grond , met zeer vele afwisfeling , zamen gcfteld 

 uit kleigrond , leem , zand , kalk , enz. , en is over het 

 algemeen voor koom en andere granen uitnemend ge- 

 fchikt,. Geheel het tegenovergeftelde merken wij op aan 



de 



