( 89 ) 



•Ideinften fchenen i™.,9 lang. Ook de vrouwen waren 

 kloek. Sommigen van het volk waren getatuëerd, 

 doch minder fterk, dan op Niikahhva. Zij hadden 

 flechts eene fchort van bladeren, en eenigen een (luk 

 doek van kokosvezclen , om de middel. Sommigen 

 droegen een hoofdficraad van vederen, waarfchijnlijk 

 van den keerkringvogel , (J'haèton L.) Zij waren woest 

 en diefachtig , zoodat zij de haken uit de (loepen da- 

 len, en poogden de riemen uit de handen der roeijers 

 te rukken. Eerst wilden zij niet aan de floepen ko- 

 men , maar wenkten ons volk aan wal. Een oud eer- 

 waardig man , met een' langen witten baard , ging hen 

 ftceds vooruit met een' groenen tak in de hand, en 

 geftadig een treurig lied zingende. Eindelijk naderden 

 er eenigen, die kokosnoten in de floepen wierpen, en 

 dezelve ruilden, benevens een paar van hunne bijlen, 

 voor oude doeken en ledige llcslchen. Hunne taal 

 fchcen eenige overeenkomst met die van Nukahhm te 

 hebben. Het werd, uit hoofde van hun groot aantal, 

 niet raadzaam geoordeeld , aan wal te gaan. Bij het 

 wegroeijen deed men eenige geweerfclioten in de lucht, 

 om te beproeven , of zij kennis aan fchietgeweer 

 toonden te hebben, doch zij toonden zich geenszms 

 verfchrikt. 



Kanoos zag men bij hen niet. Het was anders (lil 

 weder , en zij hadden , indien zij die bezeten hadden , 

 goede gelegenheid gehad, om bij de fchepen te komen. . 

 Het was ongeraden een' dag langer op deze hoogte 

 te toeven , om de flcrke equipage van de fchcpcn , en 

 de daaruit voortvloeijende fchaarschheid van water. 



F 5 De 



