( "6 ) 



ftaaf lag , zoo lang op en neder , dat de ijzere bout , (die 

 vrij van alle magneetkracht zijn moet) geene werking op 

 de naald meer uitoefende; dit punt gevonden hebbende, 

 befloot hij op de voormelde gronden , dat nu de bout 

 zich in den magnetifchen Equator, en wrel in den ftand 

 van de lijn E C of Q C bevond ; de graden van den 

 hoek Q C O op den vasten cirkel gevonden hebbende, 

 b. V.: 18°., dan had hij het complement van de hel- 

 ling der naald, en daama ook den hoek ü C N zelven gevon- 

 den, zijnde, 90" ^ 18". =: 72" voor de helling. Dat 

 eene ijzere flaaf, regt opgehouden, van zelve magneet- 

 kracht verkrijgt, dat is: zoo lang zij in dezen vertica- 

 len ftand blijft , aan haar eene einde het noordpunt van 

 eene kompasnaald aantrekt, terwijl zij aan haar ander 

 einde dat zelfde punt der naald affloot, en dat ook de- 

 ze polen der (laaf veranderlijk zijn , was reeds bekend 

 in de zeventiende eeuw, blijkens de inderdaad belang- 

 rijke waarnemingen van eenen Engelfchen fchipper, 

 welke in den jare 1684 , door den Equator zeilde , en 

 zijne waarnemingen in het vijftiende Deel , bl. 1213 , van de 

 LondonPhilofophicalTi-anfactions befchreven heeft. Doch 

 dat door de verfchillende (landen de flaaf in den magneti- 

 fchen meridiaan ongelijke kracht verkreeg, en dat zij in den 

 magnetifchen Equator hoegenaamd geene kracht aannam, 

 of eenige werking van polarifatie op eene magneetnaald 

 uitoefende, hetwelk door den beroemden BARLowinzijn 

 werk getiteld: An Esfay on Mngnctic Attraction^ctc, 

 nog nader is verklaard en uitgebreid geworden, kan, 

 met regt , eene ontdekking van het hoogst belang geacht 

 worden, en wij zouden alle reden hebben, het fcherp- 

 zinnigc vernuft van den Engelfchen Kapitein scoresbv, 



over 



