( 1=1 ) 



OVER DE KRISTALLISATIE VAN HET KEUKENZOUT, 

 door N. C. DE FREMERIJ, 



Hoogkeraar aan de Hoogefchool te Utrecht. 



He 



let is den Scheikundigen over bekend, dat de oor- 

 fpronkelijke gedaante der kristallen van het keukenzout 

 een volkomen teerling is , terwijl men het uit onze 

 zoutkeeten verkrijgt onder de gedaante van vierzijdige, 

 van binnen holle trechters of piramiden , welke blijkbaar 

 uit eene regelmatige verzameling van kleine teerlingen 

 zijn te zamen gefteld. Bijna even bekend zal het wel 

 zijn , dat men deze laatfte trechtervormige gedaante bijna 

 niet door de gewone wijze van uitdamping der zoutpe- 

 kel kan te weeg brengen. Wanneer men eene gewone 

 verzadigde zoutpekel in opene kommen langzaam laat 

 uitdampen , vormt er zich op de oppervlakte eene zout- 

 korst, welke van tijd tot tijd zinkt en grootendeels 

 uit teerlingfche kristallen, onregelmatig met elkander ver- 

 eenigd, beflaat. Laat men de pekel in een glas van 

 zelve , zonder aangebragte uitwendige warmte , verdam- 

 pen , dan vindt men , na een zeer lang tijdverloop , op 

 den bodem van het glas uitnemend fraaije , heldere , door- 

 fchijnande, harde, volkomene teerlingen , in onregelmatige 

 groepen vereenigd; maar men ziet niet éénen door rei 

 gelmatig verzamelde teerlingen gevormden trechter. Laat 



men 



