( 1=3 ) 



tallen afhing van de zeer langzame verdarafiing der pC-- 

 kcl , hoedanige noodzakelijk plaats moest vinden in cenen 

 met zouthoudende waterdarapen beladen' dampkring, die 

 bijna in het geheel niet vernieuwd kondc worJen. In 

 dit denkbeeld werd ik te meer bevestigd na dat ik den 

 ongunftigen uitflag had vernomen van eene proefneming 

 in eene onzer zoutkeeten voor eenige jaren in het werk 

 gefteld. Daar had men namelijk , om de verdamping der 

 pekel te bevorderen, in den zolder boven het midden der 

 pan ecncn vierkanten houten koker geplaatst, voorzien 

 van zijdelingfche openingen , ten einde de dampen daar door 

 cenen gemakkelijken uitweg zouden vinden ; waardoor de 

 kristallifatie van het zout , zoo men meende , bevorderd 

 zoude worden. Het gevolg dezer inrigting was , dat de lucht 

 in het vertrek , waarin de pan ilond , maar weinig dam- 

 pen bevatte en veel koeler was dan gewoonlijk, zoo dat 

 men nu gemakkelijk lang daarin konde vertoeven, maar 

 dat er ook bijna geene groote trechtervormige kristallen 

 werden gevormd, en het grove zout in deze pan niet 

 behoorlijk konde voortgebragt worden , waarom men het 

 geraden vond den koker in den zolder weder weg te 

 nemen en tot de oude inrigting terug te keeren , als 

 wanneer men dan ook weder de gewone kristallen van 

 grof zout volkomen en gemakkelijk verkreeg. 



Dit alles overwegende bcfloot ik , bij gelegenheid 

 ccner voorlezing, die ik in den afgeloopen winter in het 

 natuurkundig • gezelfchap in deze ftad over het keuken- 

 zout wilde iiouden , te beproeven , of ik de omftandig- 

 heden , welke in onze zoutkeeten plaats hebben , ook in 

 het klein kondc nabootfca en alzoo mijne theorie "over 



de 



