( i6o ) 



de gchcclc lengte, eetic verheven lijn uit, aan welke de 

 ^groote borsifpieren zich vasthechten. Het derde ftuk 

 is eerst fmal én vercenigt zidi met de vijfde en «esde 

 rib ; daarna vrordt het breedcr, om vah weCrsftanten irt 

 eenéti tak of xrm over te gaan , in welken zich drie 

 geledingvlaktcn voor de kraakbeehdéren der Zevende^ 

 achtfte en -negende rib bevinden. 'Onder dé gélédingf* 

 vlakte der negende rib loopt de^e tak in eén puntig 

 üitfteckfel uit, hetwelk het kraakbeen dezer rib onder- 

 fteunt , en zich te gelijk met ' de tiende rib Verbindt. 

 TUsfchen de bovenlle of voorfte uiteinden dezer cakkeft 

 tievindt zich een puntig uitfteekfel , aan hetwelk de 

 i;raakbeenderen , welke de buikfpiercn onderfteunett, 

 zich door eenen peesachtigen band vasthecliten. ' 

 ' Deze kraakbeenderen zijn ten getalle vari zeven paren ; 

 ■Waarvan het laatfte paar het zwaarfte en flcrkfte is , eti 

 •zich onmiddciiijk op de fchaambeenderen voegt. Zij 

 hechten zich 'in het midden aan de witte lijri -der regte 

 buikfpicren, crt beftaan ieder uit twee ftukken. Meckel 

 zegt, dat zij zich met een kraakbeen verbinden, het- 

 welk hij voor ccli vcrlengfel vafi het borstbeen houdt (*)■. 

 GuviER diiarcntfgcn fpreekt van dit kraakbeen niét, en 

 geeft ook geen ander verband, dan het, zoo even door 

 ''mij befchreven, op, Welligt was bet geraamte,- door 

 'MfecKEL onderzocht, van eeii zeer 'oud dier, bij 'iTetvVelk 

 'de peesachtige witte flreep der regte buikfpicren ver- 

 lyeend was. ïk houd derhalve deze kraakbeendereïi , Voot 

 afzonderlijke kraakbeenderen , welke met de petsac'htigfe 

 ftrepen (Jnfcrijjtiones tendimae) 'der regte buikfpiereli 



van 

 (•J Meckel, t. a. p. S. 434. 



