van den mensch kunnen vergeleken worden, en tot 

 fteunpunten der buikfpieren dienen; de ontleding heeft 

 tnlj ook geleerd, dat zij als het ware tusfchen de vezels 

 dezer fpieren ingeweven zijn. In dit opzigt mogen de 

 beenderen, welke aan de fchaambeenderen der buidel- 

 dieren gevoegd zijn , de zoogenaamde osfa marfupalia 

 met deze kraakbeenderen vergeleken worden; genoemde 

 beenderen diehen immers ook tot fteunpunten der buik- 

 fpieren, wier kracht zij aldus bij de geweldige fprongen 

 dezer dieren vermeerderen •(*). Ik ben bij deze buik- 

 kraakbecnderen van den Kalman een weinig langer blij- 

 ven ftilftaan , omdat men in het algemeen van gevoelen 

 is, dat dezelve tot befchutting van den buik dienen (f). 

 Men ziet echter ligteüjk in, dat zij vooreerst tot dat 

 doel weinig gelchikt zijn, en ten tweede, dat deze be- 

 fchutting ook volkomen onnoodig zoude zijn bij een 

 dier , wiens buik met eene harde , bijna ondoordring- 

 ■bare huid bedekt is. 



Bij de befchouwing der ledematen mogen wij niet met 

 ftilzwijgcn voorbijgaan, dat aan het achterflc gedeelte 



van 



^*) Sommige Geleerden zijn van een ander gevoelen , en 

 meenen , dac deze beenderen toe onderfteuuing van den zak , 

 aan Tommige buideldieren imarlupialia) eigen , dienen. Maar 

 waarom hebben dan de mannetjes in het algemeen, en de foor- 

 «n, welke flechts eene huidplooi en geenen zak dragen, zoo 

 alt de Didelphis tr.urina , Did. cayofoUin en Did. brachyura, dezelve? 



(t) Zoo als cuviER, t. a. p. ;>. 20. „ Leur (lernum fe pro- 



f, longe au del4 des cótes et porte des fausfes cótes d'une 



„ espèce toute particuliere qui ne s'articulenr point avec lea 



„ venébrèj , inais ne fervent qn'4 garantir Ie bas ventre . etc." 



L 3. 



