( IÖ4 ) 



daar, in welke de fiem zich kan uitzetten, en komt het 

 op deze wijze te genioet aan het gemis van boezems en 

 van ftemfnaren. In het firottenhoofd namelijk, vinden wij 

 deze deelen niet ; ook ontbreekt het Ilrottenklepjc , wellc 

 gemis echter door de fpicrvczels, die, volgens hum- 

 BOLD, de fpleet van het keelgat kunnen fluiten, ver- 

 goed wordt. Ik zal hier naauwclijks behoeven bij te 

 voegen , dat , zoo men van dit ftrottcnhoofd het reeds 

 gemelde fchild afzondert , hetzelve dan flechts nog 

 uit de bekervormige kraakbeenderen en het ringvor- 

 mige beflaat en ons alzoo van zelfs aan het eenvoudige 

 llrottenhoofd der vogels herinnert. Cuvier(*),vonhum- 

 BOLD (f) en TiEDEMANN (§) , bcfchouwen deze werk- 

 tuigen op eenc geheel andere wijze. Volgens hunne 

 öieening is het fchild alleen tongbeen, vormen de be- 

 kervormige kraakbeenderen met het ringvormige het ach- 

 ter hetzelve geplaatfle flrottenhoofd ; en beftaat er der- 

 halve geen fchildvormig kraakbeen. Ik zal niet verme- 

 tel genoeg zijn te bepalen, aan welke meening de voor- 

 keur behoort gegeven te worden; de keuze gaarne 

 aan den Lezer overlatende , ga ik verder. De 

 luchtpijp is lang; hare bovenfle 50 tot 51 ringen, zijn 

 van achteren afgebroken, en aldaar met eenen vliesach- 

 tigen band gefloten; de onderde zijn gaaf, worden be- 

 nedenwaarts allengs wijder en gaan in twee luchtpijp- 

 takken over. Het getal der bovenfl;e afgebrokene ringen 



fchijnt 

 (•) CuviER, t. a. p. bl. 54. 



(I) VoN HUMBOLD, Öbf. de Zoolügit tt d Anot, comp, Ptfrit 

 j8ii />. 10. 

 (§) TiEDEMANN, t, a, p. />. 33. 



