( 105 ) 



fchjjnt niet in alle Krokodillenfoortcn hetzelfde te zijn , 

 want, volgens v. humcold, zijn er in den Kroko.- 

 dil van de Oremque negen, volgens geoffroy, in den 

 iVyV-Krokodil tien en volgens duverney, in dcnzclfdcn 

 zestien afgebrokenc ringen. Wat hier ook van zijn mo^ 

 ge, zoo veel is zeker, dat het vlies tusfchcn de achter» 

 einden dezer afgebrokene ringen gefpanncn en door de 

 lucht der longen in trilling gebragt zijnde, het zijne tot 

 het voortbrengen van het dof geknor dezer dieren toebrengt. 

 De longen zijn flechts langwerpige zakken , uit 

 Vek onregelmatige cellen zamen gefteld. Zij zijn 

 voor verfchillende graden van uitzetting vatbaar, en 

 kunnen derhalve even als de groote luchtzakken van de 

 Schildpad of de groote longen der Walvischfoorten , de 

 foortelijke zwaarte van het ligchaam des Kaimans ver- 

 minderen of vermeerderen , en alzoo der beweging bij 

 het zwemmen bevorderlijk zijn. In dit opzigt mogen 

 zij derhalve als plaats v^er vangers van de zwemblaas der 

 vjsfchen aangemerkt worden. 



Riet den bovenrand van het hier voren befchreven 

 fchild, is de tong, door middel van eenen vliesachtigen 

 band vereenigd, welke, volgens voNHUMDOLD,eenefoorf 

 van klapvlies daarltelt, door hetwelk de keelholte kaï) 

 afgefloten worden (*). Hierdoor wordt het indringeij 

 van het water belet, als de Kalman in de rivier zijne 

 tanden in de eene of andere prooi flaat. 



De tong is vrij groot, hare grondvlakte is breed; 

 liaar vooreinde rondachtig; een Hevige band verbindt 

 haar van voren en op zijde met de onderkaak en beier, 



dat 

 C') Zie voN HUMBüi.D, t. a. p. p. 10. PI. IV. Fig. 5 en C. 



/. 4 



