( 220 ) 



eenen fmid renateau (♦), die met zijne dochter in 

 den heeten namiddag , omftreeks vier uren , van een dorp 

 bij Bordeaux, naar huis ging, en omtrent honderd fchre- 

 den van zijne woning verwijderd, plotfeling eene hevige 

 pijn met vlam en roolc aan zijnen regter wijsvinger be- 

 fpeurde, zonder eenige brandbare ftof om of bij zich 

 te hebben; met den duim en niiddelftcn vinger de vlam 

 willende blusfchen, ftaii hij beide in brand Nu drukte 

 hij met Icracht de brandende vingers op zijne lakenfchc 

 broek, en maakte hierin twee brandvlakken ; hij Hak 

 zijne hand in den regter broekzak, en de zak begon te 

 branden ; hij fpoedde zich dit kleed uit te trekken en 

 bragt dus de brandende vingers op de binnenvlakte der 

 vingers van de linkerhand, en ook aan deze deelde zich 

 de brand mede. Naar huis vliegende (lak hij zijne han- 

 den in koud water , doch de vingers bleven branden , 

 en werden niet gebluscht, toen hij ze met flijpfteen-loog 

 beftreek; op aanraden van eert meisje, (lak hij nu zijne 

 handen in wijwater en de brand hield op. Dr. mou- 

 LiNiE , door de regering tot onderzoek aangerteld , die 

 zich zelven zegt : dans tine grande réferve fiir 

 ce qtii a trait atix miraclcs, fbclt renateau als 

 eenen welgemaakten , gefchikten man voor, die zich 

 nimmer in jlerkcn drank te buiten ging. Alle de 

 getuigen Hemden in de bijzonderheden bij de bran- 

 ding overeen ; teekenen hiervan waren de gezwollen 

 opperhuid des regterduims en wijsvingers, eene grootc 

 brandblaar aan den regter middelvinger , en meerdere bla- 

 ren, van acht lijnen in omvang, aan de binnenvlalcte der 



lin- 

 ('} Ntuv. Journ, de Méd, Dét. 182a. 



