( 242 ) 



later door fourcroy en chaussier werd vvaargeno-- 

 men, die zulks aan het waterftofgas toefchrijven , dat 

 foms met zwavel, kool of phosphorus verbonden is 

 en dan eene zelfontvlamming kan te weeg brengen. 

 Het is mogelijk, dat zulks in fommige gevallen plaats 

 grijpt, waarfchijnlijker echter komt het mij voor, 

 dat deze ftofFen, niet flechts in de maag, maar in 

 het geheele geftel ontwikkeld, zich met alle deelen meer 

 of min vereenigen , en dus aan allen eene meer of min- 

 dere vatbaarheid voor verbranding mededeelen: en wat 

 Kopp ook bewere , wegens de gefchiktheid van het le- 

 vend ligchaam alle voedingsmiddelen te ontleden en zich 

 gelijkvormig te maken, zoo hebben latere proeven 

 over het opllorpend vermogen der aderen, andere ver- 

 klaringen aan de hand gegeven. Ook betreft zijne aan- 

 merking niet de naaste beftanddeelen , en wij zien zelfs 

 in den volmaakften , veel meer nog in den verzwakten 

 levensftaat vele ftofFen , niet ontbonden , door de ecrfte 

 wegen tot in het bloed, zweet en pis overgaan. In de 

 proeven van westrumb gaan terpentijnolie, zwavel, 

 blaauwzure potasch en andere ftoffen onmiddellijk in het 

 bloed over. Zoo vond berzelius, dat de kleurftof 

 der meekrap onverdeeld in de beenderen overgaat, na- 

 dat deze door de eiwitltof van het bloed opgelost , en 

 uit deze oplosfing door den phosphorzuren kalk der been- 

 deren is neCrgeploft. Adelbian vond het rottekruid 

 in de borstvaten eens vergiftigden jongelings; scriu- 

 BARTH het blaauwzuur in het bloed, in de longen en 

 herfcnen , kort nadat dit in de maag was gebragt ; 

 NASSE vond de blaauwzure potasch wezenlijk in de 

 wiii van het bloed, die hij alleen in de pis dacht te 



vin- 



