( 353 ) 



verde, dat verder door polis bevestigd wordt bij ccnen voer- 

 man , die , op weg inflapcndc , met beginfels van rotting 

 ontwaakte , welke , zich langzamerhand door het geheele 

 geftel vcrfpreidende, den reeds half verrotten, op dcü 

 zevenden dag, zonder pijnen ontzielde (♦). 



Deze oppervlakkige vergelijking moge onvoldoende 

 zijn, de zelfontbranding als eene fpoedige ontbinding, 

 als eene fnelle rotting te doen befchouwen, het ver- 

 handelde zal echter niet overbodig zijn den Koopman, 

 Fabrijkant of Magazijnmeester regelen van voorzigtig- 

 heid aan de hand te geven. De Geneesheer leert 

 hieruit, waar hij eene zelfontbranding te vreezen heeft, 

 op middelen bedacht zijn de vatbaarheid der deelen voor 

 verbranding te verminderen, misfchien door de verzuur- 

 de phosphorus tot phosphorzuur terug te brengen , en 

 door melk , aflluiting der buitenlucht of andere middelen 

 eene vlam te blusfchen, waartoe het water onvoldoende 

 is (f). Hij ziet het gevaar zijnen zieken , die door 

 krachtelooze terugwerking van het kwijnend levensver- 



mo- 



(•) Meerdere voorbeelden in scuüBEaT, Gefch, des Leb. II. 

 S. 68—119. MoKGAGNi, (h Sed, et C. More. Epist. XVIH. 

 Brandis , Lebemk, S. 114. Stipriaan luïscius in Hou, Bat, 

 Cenootf. XII. bl. 55 en Nieuwe Verh. III. bl. i8p. Boerhaave, 

 El. Ch. 1. p. 276. Sarcone , Gefi.i, der Krankh. I. S. 37. 

 Seyoert, die Fauln. des Bluts im leb. KSrper i8iö. 



(t) J. BERNT, über Rcttungm. S. 175. „ Wasfer mi: 

 „ Maguefia füUe: den Magen aus, vertreibt die attnosphaeri. 

 „ fche Luft, verhüthec das Verbrennen des Phosphors, begün. 

 „ (ligt das Erbrechen, fauiget die gebildete Phosphor oder 

 „ phosphorigte Saure uud verliindert das zerl'rcsfen der Organe." 



