C 307 ) 



daarom aanmerkelijk verdeeld in de rug- en borstvinnen » 

 bijkans onverdeeld in den ftaart. 



Hetgeen bij het onderzoek der haaijen doorgaans het 

 eerst onze opmerking tot zich trekt, is bet vreesfelijk 

 aanzien hunner wapens en het merkbaar verfchil , dat 

 hieromtrent bij dezen en genen heerscht. Sommigen 

 toch bezitten buiten hun hoofdwapen , dat in de tanden 

 gelegen is , nog afzonderlijke werktuigen , die hen of 

 ter eigene verdediging, of ter aanranding des vijands 

 dienen. Zoo is bij voorbeeld de Doomhaai met twee afzon- 

 derlijke priemen, een' aan elke rugvin, voorzien, die 

 bij de minfle aanraking kwetfen; het mannetje van de- 

 zelfde foort draagt nog twee eigene priemen , als bij- 

 zondere wapens, aan de buikvinnen. Eene lange, bree- 

 de zaag , waarnaar een andere haai zijnen naam draagt , 

 fteekt bij dien visch fterk voorwaarts aan den kop. Dit 

 wapentuig is van weerskanten met vier en twintig of 

 meer tanden voorzien , die dwars van hetzelve afftaan , 

 zoodat het met de breedte van den kop dezelfde rigting 

 houdt. 



Uit de befchouwing van deze en andere wapens , 

 welke men in verzamelingen nu en dan aantreft, blijkt 

 genoegzaam, dat deze visfchen in grootte zeer aanmer- 

 kelijk verfchillen. Dit wordt te duidelijker, zoo men 

 de kaken zelve onderling vergelijkt. Ik bezit den bek 

 van eenen Sqvalus Carcharias , (^Jonashaat) , die ligte- 

 lijk een mensch van middelbare dikte zoude omvatten. 

 De tanden van de bovenkaak , welke hier gelijk door- 

 gaans die van de onderkaak in grootte overtreffen , zijn 

 een' duim , twee lijnen breed aan het grondfluk en van 

 V 3 h« 



