C 310 ) 



getal, aan deze of gene foort eigen, heeft plaats ge- 

 vat (*). In een' jongen Doornhaai , zoo eerst uit de 

 baarmoeder genomen, en nog verbonden aan het ei, 

 vind ik reeds het volle getal van zes rijen. 



Bij mijnen grooten Haai dezelve met naauwkeurigheid 

 nagaande , vond ik : 



i". Dat iedere tand, bij eene lengte van een' halven 

 duim , aan liet grondftuk ter wederzijde eene regt op- 

 flaande punt draagt van nog geene halve lijn hoogte (■)•). 



a". Dat .op het midden van de onderkaak dezelve bij 

 het eerfte zestal achtvuldig achter elkander geplaatst 

 zijn, 



3". Dat zij daarop ter wederzijde in zes rijen ach- 

 ter elkander volgen , uitgenomen aan de hoeken der 

 kaken, waar zij in grootte en getal van rijen aanmer- 

 kelijk afnemen. 



4". Dat eene gelijke fchikking plaats heeft aan de 

 bovenkaak. 



5". Dat echter de tanden het hier in grootte win- 

 nen , boven die van de onderkaak. 



6'. Da{ er geene fpieren bcftaan, welke de rigting 

 der tanden bepalen , maar dat de fchuins achterwaart- 

 fche (land afhangt van de kortere bindmiddelen aan de 

 pchter, dan ^aan de voorzijde (§}. 



(*) Histoire Naturelle des Poisfons , Tom. I. p. 177. Paris 

 1798. 4". 



(f) Dit kenmerk vind ik bij geenen, door mij geraadpleeg- 

 den Schrijver", opgeteekend. 



(5J La cepede neem: im, dat de tanden iii: deze acliter- 

 waarifghe rigting, bij het vatten van eene prooi worden opse- 



bragt 



