( 315 ) 



toom te houden , draagt deze visch een zekeren hef- 

 boom van ongelijke kracht , bij wiens gematigde wer- 

 king de geregelde beweging des ligcbaaras niet geftoord 

 wordt, doch die alles ten onderfte boven keert op het 

 tijdftip zelve, dat de Haai pogingen aanwendt tot ver- 

 llinding zijner prooi. 



Deze hefboom is in den (laart te zoeken. Dat zelf- 

 de roer, hetgeen bij de overige visfchen aan zijne dub- 

 bele uitbreiding een gelijk vermogen geeft, fteekt bij 

 dezen aan den bovenkant , bij genen aan den onder- 

 kant aanmerkelijk breeder uit, dan aan de tegenover- 

 ftiiande zijde. 



Zwemt de visch nu met eene matige beweging, dan 

 zijn de beide borstvinnen genoegzaam , om aan de wei- 

 nig meerdere drukking van het overwegende gedeelte 

 des ftaarts tegcnftand te bieden. Doch zooJra hij zich 

 met woede aandringt op zijne prooi, wordt het water 

 niet groot geweld doorkliefd , en de overmagt van het 

 eene deel des hefbooms geraakt in volle werking, zoo 

 dat het dier in zijnen fprong ten onderfte boven wen- 

 telt , en zijn bek de plaats inneemt , waar het oogen- 

 blik te voren de oogen gefield waren ; met andere woor- 

 den , de bek wordt als van zelve in die rigting ge- 

 voerd, waarin het lokaas was ontdekt geworden. 



Het aanranden des vijands is dan nu mogelijk , doch 

 moet, daar alles van het wel gelukken des fprongs af- 

 hangt, dikwerf mislen. Om niet te zeggen, dat de 

 vijand zelve , den aanval voorziende , niet zal nalaten , 

 zich aan eenen ftiijd te onttrekken, die zijn' geheelen 

 ondergang bedrei;;t. 



Bc- 



