C 319 ) 



taéeningen gegeven hebben , doch ook bij dezen visch zeer 

 zeker tot de werktuigen des gevoels behooren gebragt 

 te worden. 

 Er hecrscht te dezen aanzien eene groote overeen- 

 • komst tusfchen de visfchen en zoogdieren. Om van 

 diegenen niet te fprekcn , waar een verlengfel van den 

 fhiiit het zintuig vervangt , dat zij op de toppen der 

 . teenen , of aaxi den hoef ontberen moesten , beroep ik 

 mij alleen op de baardharen, wier ontwijfelbaar nut ik 

 reeds vóór vele jaren door opzettelijke proeven heb be- 

 wezen (*). Men verRa dit echter niet zoo , alsof ik 

 deze baarden bij visch en viervoetig gedierte de plaats van 

 een werktuig wilde doen vervangen , waardoor men opzet- 

 telijk den aard en de gefteldheid van omringende voorwer- 

 pen onderzoekt, en met derzelvcr eigenfchappcn tracht 

 bekend te worden. 



In dien zin mogen de flurp van den Ekfant en 7«- 

 picr , de verlengde neus van het Zvi/n, van den Coati 

 en dergelijke werktuigen genomen worden , waaraan de 

 naam van tast-orgaan volkomen voegt. Maar diezelfde 

 benaming is door Duitfche Natuurkundigen ten onregte 

 ook aan de haarden gegeven. Zij zijn niet anders dan 

 werktuigen, die het dier waarfchuwen tegen naderend 

 gevaar, het beveiligen tegen voorkomenden hinder, en 

 het onbefchroomd in zijne bewegingen doen voortgaan. 

 Bij het wegnemen van dit zintuig, raakt daarom een 

 groot deel van hunne veiligheid verloren. 



Wer- 



(•) Zie mijne yerhandeling over hst hut der Knevels bij 

 viervoetige Duren , Am/i. 1800.8*. 



HyDRACENjD. I. ST. I. X 



