I 



( 453 ) 



verwerpen de ondervinding van anderen op gronden vaft 

 onmogelijkheid, van ftrijdighcid met wetten der natuur,, 

 wellce hun gevolgelijlc niet alleen bekend, maar ook 

 zelfs a priori, of vóór de eerde ondervindingen door 

 enkele redenering moeten gebleken zijn; of zij kunnen 

 deze berigten flechts niet gdooven , om redenen alleen 

 aan hun zelven bekend ; ja zelfs vindt men tegen een 

 aantal onverwerpelijke getuigen, misfchien wel als een 

 tceken van ondcrfcheiding , fijmtijds niets anders dan het 

 credat Jitdaeus apella aangevoerd. De kennis van deze 

 Geleerden kan zoo beperkt niet zijn, om niet te weten ^ 

 dat de geheele natuurleer in weinige jaren eene groote 

 omkeering ondergaan heeft , en , door een aantal geheel 

 nieuwe ontdekkingen boven de voorgaande eeuwen in 

 hoogte aanmerkelijk geftegen is; desniettemin verwerpen 

 zij van het nieuwe een gedeelte, zonder dat men weten 

 kan, waarom zij een ander gedeelte aannemen. Met 

 den groeten haller beftendig in den mond, treden zij 

 niet in zijne voetftappen : aan mij ten minde is uit zij- 

 ne menigvuldige fchriften geen voorbeeld bekend van 

 zulk eene behandeling van de ondervinding van anderen, 

 zoodat ik op gcene plaats hem in ftrijd gezien heb met 

 zijne eigene woorden (*); en te vergeefs fchjttert voor 

 hen het helder licht, door den uitmuntenden eiciiat 

 verfpreid , wanneer zij in huime proeven en bcfluiten , 



on- 



(*) Ultra fcalpellum sut microscopiiim non multa Conjicio, 

 faeile abftinsns ab iis docendis, qMe ipfe ignoro. Superbum 

 genus ignorantiae est duceai fe dare aliis, ubi nihil ipfe vi- 

 deas. De pdrt, fenftl. et irritab , in Oper, miaer, Laufannaa , 

 176a , 4". Tam, I, f<tg, 406. 



Gg a 



