( 454 ) 



oiidcr zijne weinige algemeene ftellingen de gewigtigrtc 

 vervvaarloozen (*). 



Bij alle deze tcgenftrijdigheid is het ecliter openbaar , 

 dat, ook onder de betere kenners der natuur en van 

 het dierlijk organisme, die zelve de wretenfchap verrijkt 

 hebben, door belangrijke waarnemingen en fchrandere re- 

 denering, Ibmmige, in het beoordeelen van de goede 

 trouw of de gezonde zinnen van anderen , de zoo even- 

 genoemde kleine vernuften niets toegeven. Van zooda- 

 nige menfchen , wanneer zij nu en dan bedrogen zijn 

 geworden, (en wie is daarvoor altijd bevrijd geweest!) 

 mag men een traag geloof, twijfeling, ja, wanneer hun 

 temperament daartoe eene bijzondere ftrekking heeft, 

 zelfs twijfelzucht verwachten ; maar indien het hun 

 waarlijk om bevordering der wetcnfchap te doen is, 

 welk nut kunnen zij dan hopen van een fnel en over- 

 ijld vooruitloopen van den tijd, welke en de gefchiede- 

 nis der natuurleer, en de dagelijkfche ervaring ons leeren, 

 dat alle ondervinding beproeft en verre de meeste waar- 

 nemingen bevestigt, terwijl van de redeneringen daarte- 

 gen naauwelijks eenig fpoor meer overblijft? 



Er kunnen, wel is waar, omflandigheden voorkomen, 

 onder welke het onvoorzigtig zijn zoude eene waarne- 

 ming als bewezen aan te nemen , ten einde daarop eene 

 geneeswijze of eenige onderneming van belang of zelfs 

 een phyfiologisch befluit te grondvesten : want hoewel 

 alle hulpmiddelen tot empyrifchc kennis eenmaal nieuw 

 geweest zijn , komt nogtans , bij elk geheel vreemd en 



on- 



(•) Tovit phénomèue vital est nécesfairement foumis è iine 

 foule d'irrigularités. Anatomie générale, Tom, II. pa^. 569. 



