C 467 ) 



Mijne waarneming zelve laat zich in weinig woorden 

 bevatten. Zij betreft de bovengenoemde wormen, te 



Haar^ 



aandoeningen van andere raenfchen , bijzonder de msdegemag- 

 netifeerden en van den magnetifeur ; he: kennen van zijne ge- 

 dachten; de bewustheid van zaken, welke op afftanden gebeu- 

 ren , en voor de zintuigelijke en overige vermogens van men- 

 fchen in den gewonen ftaat geheel onbereikbaar zijn ; de be- 

 Tchrijving der inwendige dealen, alleen door middel van den 

 magnetifchen coedand ; de voorftelling van den tijd , wanneer 

 en van de xvijze, hoe de ziekte zal eindigen; de groote uitwer- 

 king van oiiderfcheidene gemagnetifeerde ftoffen , bijzonder boe- 

 men en planten ; het kennen eindelijk der ziekte en het opge- 

 ven van geneesmiddelen , in zoo ver , namelijk , de uitkomst 

 daarvan, even als van ziekte en genezing in het algemeen, zich 

 met zekerheid laat beoordeelen. Dit alles heB ik bij dagelijk- 

 fche ondervinding , bijna onafgebroken , in een aantal perfonen 

 gezien ; en wanneer al de bijzondere aanteekeningen daarvan 

 gemaakt waren , heb ik reden om te denken , dat het eene al- 

 ternatief als grond van twijfeling, dat, namelijk, van op de 

 alleronnoozelde wijze bedrogen te zijn , ligtelijk vervallen zou- 

 de, en tegen het andere wilde ik mü dan toch wel niet gaarne 

 verdedigen. 



Dit is ondervinding zonder eenige redenering : want de woor- 

 den van Profesfer rudolphi , aan het einde zijner voorrede: 

 „ Ik zoude van het Magnethme geheel zwijgen , maar hier geldt het 

 niet eene enkele, onfchadelijke theorie, gelijk er zoo vele ont- 

 ftaan en weder verdwenen zijn. Doorhet7I/r7^»f//i/»i', gelijk het in 

 hec leven treedt, wordt voor elke geringheid, gemeenheid of 

 laagheid , of eenvoudigheid (Schkchtigkeit') , de weg gebaand , 



BIJDRAGEN , D. I. ST. I. II h WaUC 



