r 481 ) 



zoo had men tevens vcrrdiil in deze wormfoartcn , voor 

 de vcrfcbillende deelen van liet ligcliaam. 



Maar hoc is het levend dierlijk ligchaam met het 

 doode te vergelijken, en hoc kunnen door dezelfde wer- 

 king in levende wezens dieren ontdaan , en buiten de- 

 zelve , door een gedeelte van een of ander organisch lig- 

 chaam insgelijks? Zie hier eene vraag, die men weldra 

 hoorde, toen men eenvoudigheid- in het verklaren be- 

 oogde , en uit ééne werkende oorzaak fchijnbaar ver- 

 Ichillende uitwerkfclen trachte te verklaren. 



Met den dood der organifche voorwerpen is het Iri'en 

 wel geheel uitgebluscht, dat is die verzameling van, 

 aan deze voorwerpen der natuur bijzonder eigene ver- 

 rciiijnfelen , maar daarom zijn deze voorwerpen nog geene 

 onbewerktuigde , maar inderdaad zeer van deze verfchil- 

 lende ligchamen. "Wij zien immers de verrotting lang- 

 zaam voortgaan , en het dierlijk ligchaam ook langza- 

 merhand ontbinden. Doch waarom wordt hetzelve niet 

 in eens ontbonden? Wij weten toch, dat eene zekere 

 kracht de bcOanddeelen van het dierlijke ligchaam van 

 elkander fchcidt, en meestal twee aan twee tot nieuwe 

 ügchamen te zamen vereenigt, zoo als koolftofzuur, 

 kooldonig oxydc, koolftoffig waterfiofgas , ammoniac, 

 enz. Indien nu de levenskracht in het organisch lig- 

 chaam met den dood ophoudt, zoo moesten de deelen 

 onmiddellijk aan de Icheikundige krachten gehoor geven, 

 en in de opgenoemde zelfltandighedeu worden veranderd. 

 Dit gcfchiedt echter niet. En daar wij gewoon zijn 

 krachten tegen krachten over te zetten , zoo vooronder- 

 ftellen wij, dat er nog eene werkende oorzaak in de dierlijke 

 deelen is overgebleven , waardoor zij in (laat zijn , de 



ont- 



