( 489 ) 



hoe dit gefchiedt , moeten wij echter aannemen , dat het 

 om dezelfde reden is, dat in het ligchaam wormen eu 

 niet enkel infufic-diertjes ontdaan. Het vermogen van 

 min of meer op zich zclven te beltaan , door hare vast- 

 heid verkregen, worden er van het flijm deeltjes afge- 

 fcheiden, die dit vermogen misfen, terwijl andere in- 

 tegendeel overvloedig met hetzelve zijn bedeeld. Deze 

 dan onder de gun{|igfle omftandigheden verkeerende, 

 omgeven door eene gelijkmatige warmte, en eene voed- 

 felvolle vlociflof, nemen aldra in uitgebreidheid toe, en 

 ftellen wormen daar, die op zich zelve bcftaan, en 

 zich voeden om dezelfde reden , als zij eerst als zeer 

 kleine diertjes, op zich zclven beftonden en in uitge- 

 breidheid toenamen. Even eens als eene fpier of cenig 

 ander deel van het ligchaam , een min of meer eigen 

 leven heeft, even eens had dit ook het flijm. Doch de 

 cerfte geheel en al aan den invloed des levens blootge- 

 (leid , is buiten de mogelijkheid iets anders daar te ftel- 

 len , maar alleen gehoor te geven aan de prikkels , die 

 zij van elders ontvangt. Slijm integendeel , grooten- 

 deels aan den invloed des levens onttrokken, en echter 

 met leven min of meer begaafd , zal andere wetten vol- 

 gen en in ftaat zijn, iets op zich zelve beftaande daar 

 te ftellen, indien het door langer vertoef op dezelfde 

 plaats , enz. , aan zich wordt overgelaten , en op gelij- 

 kerwijze tot het ontftaan van diertjes gelegenheid geven, 

 als wij gezien hebben, dat iedere organifche zelfftandig- 

 heid , aan het leven geheel onttrokken , doet. Het maak- 

 fcl van deze wormen , alliocwel van de deelen , waarin 

 zij worden gevormd , onderfcheidcn , is echter hoogst 

 eenvoudig, en behoefde aldus gcene zamengeftclde 

 7/4 oor- 



