( 8 ) 



de ligchamen, met welke de phosphorus in aanraking 

 komt. Do phosplioriis moet, om te ontvlammen, met 

 eene witte ftof bekleed zijn , on ecnen. tot ontvlamming 

 noodigen warmtegraad kunnen aannemen. Deze witte 

 ftof, door de meeste voor een wit oxijde van den phos- 

 phorus gehouden, houdt K. voor ceiie brandbare yoor 

 exjfgenering vatbare zelfjiandighcid, des noods met 

 den naam van een combuflibk oxigène, volgens erugna- 

 TELLi te heftempclen. Deze uitdrukking komt ons 

 minder duidelijk en ook minder juist voor. Immers , 

 al was het een oxijde van phosphorus, zoo zou het de 

 eigenfchap combujlibcl ta zijn , zeer wel kunnen houden. 

 Hij neemt deze aan als ontvlambaar niet alleen, maar 

 gedeeltelijk oorzaak der zelfontvlamming van den phos- 

 phorus, en grondt zijn gevoelen op het verdwijnen van 

 dit witte bekleedfcl van den phosphorus door de ver- 

 branding. Dit echter is, dunkt ons, minder goed be- 

 floten, tenzij bewezen ware, dat deze ftof, indien zij 

 niet oorzaak was der zelfontvlamming, niet door het 

 verbranden van den phosphorus konde verteerd wor- 

 den. Dat dit echter het geval is, blijkt uit zijne proe- 

 ven , maar is ook daarom duidelijk , daar de phosphorus 

 met overvloedige zuurflof in aanraking komende, zich 

 door de verbranding tot phosphorzuur verbindt. Stel- 

 len wij nu , dat dit witte bedekfel zeer weinig zuurflof bevat, 

 zoo zal hetzelve , door welke oorzaak dan ook , de phos- 

 phorus in brand geraakt zijnde, tot de temperatuur 

 verwarmd worden, waarin phosphoi-us door zuurflof 

 in phosphorzuur wordt verandi;rd, waardoor deze phos- 

 phorifche ftof insgelijks in phosphorzuur onder deze 

 oraftandigheden zal moeten veranderd worden , daar zij 



gene 



