De oorzaken der zelfontvlamming van den phospho- 

 riis in het luchtledige, maakt het tweede hoofdftuk van 

 de verklaring van het vcrlchijnfel uit. De heer K. onder- 

 zoekt eerst de waarde der drie door anderen voorgeltelde oor- 

 zaken , te weten: de wrijving, de verbinding der gebe- 

 zigde ftoffcn met den phosphorus , de losgelaten warm- 

 te der ijl geworden lucht eindelijk, welke zich rondom' 

 den phosphorus ophoopt. Hierna geeft hij zijne ver- 

 klaring der gemelde verfchijnfelen op , welke ons ech- 

 ter niet volkomen bevredigend voorkwam. Op enkele 

 plaatfcn ook treffen wij uitdrukkingen en redeneringen 

 aan, welke nieuw zijn, doch, naar ons oordeel, op 

 geene genoegzame gronden rusten; zoo,b. v. bladz.Qöa, 

 het in beweging zetten der warmteftof. In de bctcckc- 

 nis, waarin wij deze uitdrukking meenen te moeten op- 

 vatten , gelooven wij , dat niets anders gelegen is , als 

 het vrij worden van warmte , waarvan dus beweging- 

 een gevolg is, en niet de zaak zelve. Bladz. 266 wordt 

 de warmte gezegd, uit den phosphorus losgelaten te 

 worden , door dat de drukking der lucht vermindert. 

 Deze warmtdftof moet weder worden omgekeerd (bladz. 

 071.) Bladz. 273 vinden wij zatnengcfchoold calori- 

 que. Ook fpreekt de fchrijver zich in punten van aan- 

 belang regtftrccks tegen, b. v. bladz. 262, moet de 

 warmteftof in beweging komen, terwijl bladz. 277, de 

 vvarmtcllof in rust moet blijven, om de zelfontvlamming 

 daar te ftellen. — Het onderfcheidcn tusfchen vlambare 

 en niet vlambare, maar voor eenc igniccntie vatbare 

 (bladz. 285) (lof van den phosphorus, heeft insgelijks 

 weinig grond. Het ontvlammen en licht geven zijn 

 lluchts twee verichillcndc cigcnfchappca van den pljios- 



pho- 



