( 23 ) 



rii/tn zouden kunnen leeren. De planten verliezen, door 

 de aankwcckina;, altoos veel van hunnen oorfpronkclij- 

 ken vorm en andere eigenfchappen , en fommige dcrzel- 

 ven kunnen in het geheel niet in tuinen gekweekt wor- 

 den. In een herbarium daarentegen kan men, b. v. 

 bergplanten zoo bewaren , als zij van natimr op de 

 bergen voorkomen , duinplanten met dat eigenaardig 

 kenmerk , dat hen op de duinen zoo zeer van andere 

 gewasfen onderfcheidt. Men verliest wel een weinig 

 van de kleuren, doch behoudt den oorfpronkelijken 

 vorm , en is te allen tijde in flaat gefteld , om zijne 

 gedroogde planten op nieuw na te zien , en de dwalin» 

 gen te verbeteren, die den arbeid van ons menfchen 

 zoo dikwerf aankleven. Het nut van een goed ha-ba» 

 rii!:n wordt van zoo veel te meer belang , wanneer men 

 die plantenfaniiliën behandelt, welker foorten door klei- 

 ner en minder in het oogvallende kenteekcnen zijn on- 

 derfchciden, en hierdoor zoo veel te meer zorg en opw 

 lettendheid vorderen. Het zijn , onder de zigtbaarblcei- 

 jcjide planten (^Phancrogamen') , voornamelijk de gras- 

 foorte/i, welke door deze moeijelijkhcid eenen ongunfti- 

 gen naam verkregen, en velen van derzelver beoefening 

 afgefchrikt hebben. De kennis der grasfoortm is dan 

 ook hier te lande niet zoo algemeen , als men billijk 

 zoude mogen verwachten , wegens het groot aantal on- 

 zer weilanden , die uit zeer onderfclieidene foorten van 

 gras bcfiaan , en naar den aard dezer grasfoorten , eene 

 zeer verlchillcnde waarde hebben. 



Het voor ons liggend werk zal, gelijk wij vertrou- 

 wen , tot meer algemecnc verfpreiding van kennis tr» 

 de^en aanzien, liet zijne toebrengen. Het bevat, zoo 

 J> 4 met 



