C 73 ) 



BI. 143 lezen wij : „ Hierbij (het bevriezen) neemt 

 het (water) in uitgebreidheid .toe, hetgeen door de 

 kristalfchieting der waterdeelen veroorzaaict wordt," enz. 

 ■De Heer B. is hierin, dunl^t ons, minder duidelijlc; 

 want hieruit zouden wij opmalcen, dat het water be- 

 vriezende wordt uitgezet, omdat het bevriest. Ge- 

 woonlijk neemt men aan, dat de onderlinge plaatfing der 

 waterdeeltjes anders is , dan die der ijsdeeltjes , zoodat 

 ■de laatfte niet de minstmogelijke plaats innemen, maar 

 zich min of meer van elkander verwijderen. Dit zoo 

 zijnde zoude het kristalliferen van het water een fterk 

 bewijs opleveren tegen de leer der kristalfchieting door 

 THiLO onlangs gegeven (*). 



Dat het water op 39". 2 fahr. , zijne grootfte digt- 

 heid zoude hebben, is, dunkt ons, niet te bepalen. 

 Vele proeven zijn er hieromtrent in het werk gefield 

 en altijd met eenig verfchil; misfchien uit het verfchil 

 in het waarnemen, misfchien ook uit het verfchil in de 

 zaak^^elve, te verklaren. Men neemt daarom twee 

 termen aan , tusfchen welke men het water het digtfle 

 zag; deze zijn: 3". 43 en 4". 44 cent. 



Bij de vier foorten van water zou men nog wel cenige 

 kunnen voegen, zoo als floot-, moeras-, fneeuwwater 



enz. , 



Stijfjel in Suiker ; ia het Tijdfchrift voor Natuurkundige IFe- 

 tenfchappen en Kunjlen. Biblioth, Brittan. Sc. et Arts , T. 

 LVI./. 333. Jourtial de Pharmacie , Tom, VU. p. 267. /Inn. 

 de Ch. et de Pl.jf. T. II. p. 379. 



(*) Mineral. Tafchenbuck von leonhard, Bd. IV. p. 

 74 S' 183 



E 5 . 



